Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/605 K.2023/6429

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.03.2015 tarihli iddianamesi ile; hırsızlık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

B. Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında;

1. Hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 141 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine;

2. Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 5 yıl hapis ve 1.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın temyiz isteği; hakkında verilen kararın somut delillere dayanmadığına ve haksız olduğuna; B. Sanık müdafiinin temyiz isteği ise; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın, olay günü kredi kartıyla ATM cihazından para çekmeye çalışan şikayetçinin yanına yardım etmek bahanesiyle gelerek kredi kartının şifresini öğrendiği ve el çabukluğu ile kredi kartını çaldığı, kredi kartıyla ilk önce İş Bankası'na ait ATM'den para çekmeye çalıştığı ancak çekemediği, daha sonra ise TEB A.Ş'ye ait ATM'den şikayetçinin bilgisi ve rızası dışında 600,00 TL ve 600,00 TL olmak üzere toplam 1.200,00 TL para çektiği ve zararı gidermediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanık ve sanık müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden; Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın olay tarihinde saat 14:30 sıralarında yabancı uyruklu İsveç vatandaşı şikayetçinin 9064 ile biten DNB isimli bankasına ait kredi kartını Manavgat ilçesinde bulunan HSBC Bankasına ait ATM cihazından para çekmeye çalıştığı sırada yardım etmek bahanesiyle yanına gelerek şikayetçinin kredi kartını çaldığı, kredi kartından aynı gün 14:57 ve 14:58'de 3 kez Türkiye İş Bankasına ait ATM cihazından para çekmeye çalıştığı ancak para çekemeyince bu kez Türkiye Ekonomi Bankasına ait ATM cihazından 15:03 ve 15:06'da 2 seferde toplam 1.200,00 TL para çekerek kartı kullandığı ve iddia olunan somut olayda;

Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, dosya kapsamında yer alan 12.05.2014 ve 16.05.2014 tarihli CD çözüm tutanaklarında Türkiye Ekonomi Bankası ve Türkiye İş Bankası'na ait ATM cihazlarına ait kamera kayıtlarının incelenmesi sonucu suça konu eylemleri sanığın gerçekleştirdiğinin belirtilmesine rağmen sanığa ait görüntülerin yeterli olmaması, gerekçeli kararda belirtilenin aksine dosya içerisinde 16.05.2014 tarihli teşhis tutanağının bulunmadığının anlaşılması karşısında; suça konu kredi kartının çalındığı,

kartın kullanılarak nakit çekim yapılmak istendiği ve nakit çekim yapıldığı işlemlere dair görüntülerdeki kişinin kayıtlarını içeren CD'lerin ATM görüntüleri ile sanığın teşhise elverişli fotoğrafları Adli Tıp Kurumu veya Emniyet Genel Müdürlüğü yahut Jandarma Kriminal Laboratuvarına gönderilip kamera kayıtlarındaki görüntülerin sanığa ait olup olmadığına yönelik CD çözümlü bilirkişi raporu alınması, sanığın suç tarihinde kullandığı cep telefon numaralarının suç tarihleri ve saatinde, suça konu kartla işlem yapılan ATM’lerin yakınlarında bulunup bulunmadığının belirlenmesi için HTS kayıtlarının istenmesi,

sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR