Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/6064 K.2023/2906

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.08.2015 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle davalar açılmıştır. 2. Kadirli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi sanıkların üzerlerine atılı suça konu eylemi gerçekleştirdiklerinde katılanın taşınmazın kayden maliki olduğuna, suçun tamamlandığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, duruşmada dinlenen tanık ...'nın soruşturma aşamasında dinlenmediğine vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay sanıkların katılanın hissedar olduğu İlbistanlı köyü 186 ada 22 parsel numaralı taşınmazı traktörle sürerek tecavüz ettikleri iddiasına ilişkindir. 2. Katılanın suça konu taşınmazda bulunan hissesinin tapusunun iptali için ...'ın Kadirli 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açtığı, mahkemece 08.11.2012 tarihinde davanın kabulüne karar verildiği, kararın 17.06.2013 tarihinde Yargıtay denetiminden geçtiği 04.02.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. 3. Soruşturma aşamasında kolluk olay yerinde inceleme yapmış 24.12.2014 tarihinde tarlanın sürülmediği, tarlada herhangi bir mal bulunmadığı, mala zarar verme durumunun olmadığına ilişkin tutanak tutulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanıkların suça konu taşınmazı tanık F.B'nin talebiyle, FB'ye ait olduğunu düşünerek para karşılığında F.B'nin nam hesabına sürdükleri, suç kasıtlarının bulunmadığı, sanık ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamında elde edilen delillerden anlaşıldığından ilk derece mahkemesinin kabul ve uygulamasında hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR