Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/6246 K.2023/7752

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 23.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 3740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 26.04.2015 yerine 30.08.2015 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir. Dava konusu olay, mağdurun kargo ücret ödemesini kredi kartı ile yapmasından sonra mağdura ait Garanti Bankasından verilme 5342****9012 numaralı kredi kart bilgilerini ele geçiren, kargo çalışanı olan sanığın, bu bilgileri kullanarak farklı iş yerlerinden 14.04.2015-26.04.2015 tarihleri arasında toplam 2263,79 TL tutarında alışveriş yapmak suretiyle başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun aşamalardaki beyanları, Garanti Bankası cevabi yazıları, sanığın aşamalardaki tüm beyanlarında suçu ikrara dönük beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın somut bir nedene dayanmayan temyiz talebi yerinde görülmemiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

...