Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/6465 K.2023/3121

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Çorum Cumhuriyet Başsavcılığının 05.03.2015 tarihli iddianamesi ile genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 170 inci maddesinin birinci fıkrası (c) bendi , mala zarar verme suçundan 5237 sayılı kanunun 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin,24.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 170 inci maddesinin birinci fıkrası (c) bendi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına, mala zarar verme suçundan 5237 sayılı kanunun 151 inci maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısı sanığın eyleminin silahlı tehdit suçunu oluşturduğu, mahkemenin sevk maddesinde yer almadığı için bu maddeden hüküm kurulamayacağı yönündeki görüşünün hukuka aykırı olduğunu belirterek temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Sanık eksik inceleme yapıldığını, mahkumiyete yeter delil bulunmadığını, beraat kararı verilmesini ve lehe hükümlerin hakkında uygulanmasını talep ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 08.02.2015 günü sabahı kolluğa müracaat eden ..., ...sayılı adresinde park halinde olan aracının kurşunlandığını bildirmiştir. Olay yeri inceleme raporu ile araca av tüfeği ile ateş edilerek zarar verildiği, otonun içinde 7 adet deforme saçma tanesi bulunduğu, koltuklar üzerinde yırtıklar, giriş çıkış delikleri olduğu tespit edilmiştir.

2. Kamera kayıtlarını incelemesinde içinden ateş edilen şüpheli aracın açık renkli bir jeep olduğu, arka kısmında siyah kaplamalı stepne bulunduğu belirlenmiştir. Müşteki beyanında, ... isimli şahıstan şüphelendiğini, aynı gece görümcesi olan ...'in arabasının da kurşunlandığını, ...'in eşi olan ...'i kaçırdığını, bununla ilgili davanın Ağır Ceza Mahkemesinde görüldüğünü, ...'ın ailesini sürekli tehdit ettiğini beyan etmiştir.

3. ...'in aracının kurşunlanması ile ilgili hazırlık evrakı getirtilmiş, müşteki ...'in 07.02.2015 gece 23.00 sıralarında evinin önünde park halinde bulunan otomobilinin kurşunlandığı, o sırada balkonda bulunan bir tanık, ... plakalı Honda marka gri renkli bir jeepin yol üzerinde durduğunu ve içinden inen bir şahsın, müştekinin aracına doğru 2 el ateş ettiğini gördüğünü beyan etmiştir.

4. Honda marka aracın sahibi ... beyanında, aracın otopark işleten ...'in yerinde olduğunu, şahsın aracı kiraya verdiğini, sonra kazancı paylaştıklarını beyan etmiştir. Yargılama sırasında tekrar dinlenilen Mustafa'ya olaya dair görüntüler izletilmiş, tanık görüntüdeki aracın kendisine ait olan Honda marka jeep olduğunu, o gün itibariyle aracın ...'a ait otoparkta olması gerektiğini belirtmiştir.

5. Sanık savunmasında atılı suçlamayı kabul etmemiş, kullanmış olduğu telefonu bildirerek, olay günü evde olduğunu, HTS kayıtlarını istenirse bunun anlaşılacağını beyan etmiştir. Mahkeme HTS kayıtlarını dosya içine celbetmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre suça konu olayda katılanın park halindeki aracına zarar verme kastı ile hareket edilmesi karşısında, sanık açısından tehdit kastı ispat edilemediğinden, mahkemenin, eylemi 5237 sayılı kanunun 170 inci maddesinin birinci fıkrası (c) bendinde düzenlenen genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunu oluşturduğu şeklindeki kabulünde, gerekçesine iştirak olunmamakla birlikte, isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki, sanığın eyleminin, silahlı tehdit suçunu oluşturduğu ve subutun bulunmadığı yönündeki görüşe iştirak olunmamıştır.

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası olduğu halde hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmamış olması bu hususta karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Sanığın eyleminin genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve mala zarar verme suçlarını oluşturmakla, 5237 sayılı kanunun 44üncü maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca daha ağır cezayı gerektiren suçtan ve buna göre genel güvenliğin kasten tehlikeye sokma suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, eylem bölünerek ayrıca mala zarar verme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması, 5271 sayılı kanunun 225inci maddesinin birinci fıkrasına aykırı bulunmuştur.

V. KARAR