Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/6496 K.2022/11436

Hükümlünün kaçması suçundan sanık ...'in mahkumiyetine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 292/1, 293/1. ve 62. maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun’un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir sanık hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Kalecik Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2017 tarihli ve 2017/66 Esas, 2017/162 sayılı Kararını kapsayan dosya ile yine aynı suçtan adı geçen sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 292/1. ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

cezasının aynı Kanun’un 58/6. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.02.2019 tarihli ve 2019/27 Esas, 2019/165 sayılı Kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre,

1-Kalecik Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2017 tarihli ve 2017/66 Esas, 2017/162 sayılı Kararının yapılan incelemesinde;

Sanığın tekerrüre esas alınan Silifke Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15.09.2015 tarihli ve 2015/273 Esas, 2015/183 sayılı ilamına konu suç tarihinin 22.04.2015 olduğu, kayden 01.10.1998 doğumlu olan sanığın söz konusu ilama konu suçu işlediği tarihte 15-18 yaş grubu aralığında bulunduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58/5. maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz” şeklindeki hüküm ile sanığın adli sicil kayında tekerrüre esas alınabilecek surette başkaca bir mahkumiyet kaydının bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.02.2019 tarihli ve 2019/27 Esas, 2019/165 sayılı Kararının yapılan incelemesinde;

Sanık hakkında her ne kadar Kalecik Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.06.2017 tarihli ve 2017/66 Esas, 2017/162 sayılı Kararı gereğince ikinci kez mükerrirliğine karar verilmiş ise de. Kalecik Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.06.2017 tarihli kararı ile birinci kez mükerrirliğine esas alınan Silifke Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15.09.2015 tarihli ve 2015/273 Esas, 2015/183 sayılı ilamında suç tarihinin 22.04.2015 olduğu,

kayden 01.10.1998 doğumlu olan sanığın söz konusu ilama konu suçu işlediği tarihte 15-18 yaş grubu aralığında bulunduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58/5. maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz” şeklindeki hüküm ile sanığın adli sicil kayında tekerrüre esas alınabilecek surette başkaca bir mahkumiyet kaydının bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 14.01.2021 gün ve 2020-11604 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.03.2021 gün ve KYB/2021-16023 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

UYAP'tan alınan güncel nüfus kaydına sanığın 26.07.2021 tarihinde öldüğü belirlenerek yapılan incelemede;

Kalecik Asliye Ceza Mahkemesi ve Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinde hükümlerin tefhim edildiği tarihlerde başka suçtan farklı yer ceza infaz kurumunda bulunan ve SEGBİS aracılığıyla hazır edilen sanığa, CMK.nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle kanun yolu başvuru hakkının kullanılmasında sanıkta yanılgı oluşturulduğundan kararların kesinleşmediği ve kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağı anlaşıldığından,