Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/6776 K.2023/2130

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İvrindi Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 170 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. 2. İvrindi Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi, sanığın beyanlarının çelişkili olduğuna, sanığın elinde atım yatağı dolu tüfekle suç üstü yakalanması ve aynı saatlerde köyden silah sesi duyulması nedeniyle sanığın mahkumiyetine yeterli delil olduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın otoyol kenarında atım yatağı dolu tüfekle alkollü bir şekilde dolaştığı sıralarda aynı zamanda otoyol kenarında bulunan köyde silah sesi duyulması nedeniyle tüfekle ateş etmek suretiyle genel güvenliği kasten tehlikeye soktuğu iddiasına ilişkindir. 2. Söz konusu tüfeğe ilişkin 08.07.2015 tarihinde alınan uzmanlık raporuna göre, tüfeğin üstten kırma, sabit dipçikli bir av tüfeği olduğunun tespit edildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya içerisinde yer alan 08.06.2015 tarihli tutanak içeriğine göre, bir şahsın elinde tüfekle otoyol kenarında dolaştığının ihbarı üzerine yapılan araştırmalarda sanığın elinde atım yatağı dolu tüfekle yakalandığı belirlenmiştir.

2. Aynı tutanak içerisinde olay saatlerinde köy içerisinde silah sesi duyulduğunun fakat ateş eden şahsın kimse tarafından görülmediğinin belirtildiği tespit edilmiştir.

3. Ceza muhakemesinde sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi için sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin kanıtın olmasının gerektiği, bu bilgiler ışında sanığın elinde atım yatağı dolu tüfekle dolaştığı zaman diliminde köy içerisinden de silah sesi duyulması ve silah eden şahsın da kimse tarafından görülmememesi nedeniyle ateş eden şahsın sanık olduğunun kesin olarak tespiti mümkün olmadığından mahkemenin kararında hukuka aykırılık bulunmamış, Cumhuriyet savcısının sanığın beyanlarının çelişkili olduğuna, sanığın elinde atım yatağı dolu tüfekle suç üstü yakalanması ve aynı saatlerde köyden silah sesi duyulması nedeniyle sanığın mahkumiyetine yeterli delil olduğuna yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

4. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR