Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/6829 K.2022/10458

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yer alan İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2014 tarih ve 2014/251 Esas, 2014/246 Karar. sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK’nın 184/1. maddesi kapsamında imar kirliliğine neden olma suçundan almış olduğu 6.000,00 Türk lirası adli para cezası tekerrüre esas olmasına rağmen, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafinin, suç kastının olmadığına, mahkemenin eksik araştırma ile karar verdiğine dair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

Mahkeme hükmünün müsadere hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmında taşınması bizatihi suç teşkil eden tabanca ve eklerinin müsaderesine karar verilirken TCK.nın 54/4. maddesi yerine TCK.nın 54. maddesi yazılması,

TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

./..

S/2