Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/7516 K.2023/2914

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2014 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.05.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nici maddesi,

52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası ve 51 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası uyarınca 10 Ay hapis cezası ve 1660 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına cezaların Ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'nın temyiz istemi suça konu arazinin kayınpederi tarafından eşine 2011 yılında hediye edildiğine, taşınmazın tapusunun bulunmadığına, devlet memuru olup Bingöl'de ikamet ettiğine, bu nedenle araziyi ekip biçmediğine, eşinin araziyle ilgilenip akrabalarından ricayla işlerini yaptırdığına, suç kastının bulunmadığına beraatine karar verilmesi gerektiğine vesaireye ilişkindir.

2. Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz istemi kararın gerekçesinin bulunmadığına, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, konunun cezai değil hukuki olduğuna, suça konu taşınmazların sanıkların kayınpederlerinden kaldığına, taşınmazın tapusunun bulunmadığını sanıkların bilmediğine, katılanın kötü niyetli olarak taşınmazı aldığına, sanıkların şikayet üzerine taşınmazın başkasına ait olduğunu öğrendiklerine, sanık ...'nın öğrenince taşınmazı terkettiğine, sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerektiğine vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay sanıkların katılana ait Kalecik Köyü 372 numaralı parseli işgal ettikleri iddiasına ilişkindir.

2. Soruşturma aşamasında kolluk olay yerinde inceleme yapmış, suça konu taşınmaz üzerinde A ile işaretlenen alanda bulunan ondört adet zeytin ağacının ...'ya ait olup 300 metrekarelik alanı kapsadığı, B ve D harfi ile işaretlenen alanın ... tarafından kullanıldığı B ile işaretlenen yerde buğday ekili olduğu D ile işaretlenen alanda yirmisekiz adet zeytin dikili olduğu, E ile işaretlenen alanda ...'a ait ev ve bahçenin bulunduğuna ilişkin tutanak tutmuştur.

3. Soruşturma aşamasında alınan teknik bilirkişi raporunda A ile gösterilen alanın 300 metrekare olup zeytin fidanlığı olduğu, B ile işaretlenen alanın 234 matrekare olup Buğday ekili olduğu, D ile işaretlenen alanın zeytin fidanlığı olup 585 metrekare olduğu E ile işaretlenen alanın Ev ve bahçe olup 427,50 metrekare olduğunu bildirmiştir.

4. Mahkemece keşif yapılmış alınan ziraat bilirkişi raporunda A ile gösterilen alanda 12 Adet 8-9 yaşlarında zeytin ağacı bulunduğu, B ile gösterilen alanın boş olduğu, D ile gösterilen alanın terke edilmiş olduğu dört sıra 30 adet 8-9 yaşlarında zeytin ağacı bulunduğu, E ile gösterilen alanda ev ve ağaçların bulunduğunu, Fen bilirkişisi raporunda A ile gösterilen alanın 372 numaralı parsel içinde kalıp 365 metrekare olduğu, B ile gösterilen alanın 361 metrekare olduğu, D ile gösterilen alanın 679 metrekare olduğu, E ile gösterilen alanın 500 metrekare olduğunu bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlerin temyiz incelemesinde; Sanık savunmaları, katılan ile tanık beyanları, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporları ile tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden sanıkların, katılana ait taşınmazın bir kısmını herhangi bir hakka dayanmadan işgal ettikleri anlaşılmakla ilk derece mahkemesince verilen kararlarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... ve Sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

2. Sanık ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Engel adli sicil kaydı bulunmayan ve suç tarihinde 65 yaşından büyük olan sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.05.2016 tarihli kararında sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.05.2016 tarihli kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,