Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/8075 K.2021/18580

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği takdirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu, buna karşın mahkemece suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında bu rapor aldırılmadığı gibi bu hususta herhangi bir gerekçe de gösterilmeden hüküm tesisi,

2)Suça sürüklenen çocuğun alınan savunmasında, mağdureye yönelik "sen benimsin, kimseye yar etmem, seni bırakmıyorum, seni doğrarım" şeklinde söylemde bulunduğunu ikrar ettiği anlaşılması karşısında, mağdurenin cinsel amaçla alıkonulduğu bu nedenle suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 109/5. maddesi uyarınca hükmolunan cezada arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu silahla ve çocuğa karşı işlemesi karşısında, TCK'nın 3. ve 61. maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109/3-a-f maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4)Tüm dosya kapsamına göre, mağdurenin rızası ile suça sürüklenen çocuğun ısrarlarına dayanamayarak aracına bindikten sonra rızası dışında götürdüğü bir mahallede yaklaşık 2 saat boyunca akabinde de kendi evinde tehdit ve cebirle alıkoyduğu, suça sürüklenen çocuğun dosyada tanık olarak dinlenen aile bireylerinin araya girmesi üzerine mağdureyi arkadaşlarına yakın güvenli bir yere bıraktıkları anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,