Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/8117 K.2023/2644

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gemlik Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve 5237 sayılı Kanun’un 179 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun’un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2016 tarih ve 2015/635 Esas, 2016/648 Karar ile sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı, korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan ise sanık ... hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı ve sanık ... hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; müşteki sanıkların olay sırasında tüfekle havaya ateş etmesi şeklindeki eylemlerinin silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılmadığına, sanık ... hakkında hükmün gerekçe kısmında kasıt yokluğundan beraat kararı verildiği halde hüküm bölümünde kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden bahisle beraat kararı verilerek gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratıldığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Davaya konu olay, Gemlik Harmankaya önlerinde ... ve ... isimli teknelerin kaptanları olan sanıkların birbirleri üzerine manevra yapmaları ve karşılıklı havaya ateş ederek korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir. 2. Kolluk görevlilerince hazırlanan 04.11.2014 tarihli tutanaklar dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanıklar hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

A. Sanık ... hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

1. Dosya kapsamına göre ... isimli teknenin kaptanı olan sanık ...' nin teknesiyle balıkçılık yaptığı sırada ağlarının çekildiğini düşünerek denizde kaçak avcılık yaptığını düşündüğü teknelere doğru manevra yaptığı sırada birkaç el silah sesi duyduğu, bunun üzerine tüfeğiyle havaya ateş ettiği, küçük teknelerin sanık ...' in teknesine doğru gitmeleri üzerine onları kovalamaya başladığı, sanık ...' in de silah seslerini duyması üzerine tüfeğiyle 7-8 el havaya ateş ettiği anlaşılan olayda sanık hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak beraat kararının yasal dayanağının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırılık teşkil ettiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2016 tarih ve 2015/635 Esas, 2016/648 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2016 tarih ve 2015/635 Esas, 2016/648 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının beraat kararına ilişkin A- bendindeki "CMK nun 223/2-e" ifadesinin çıkartılarak yerine; “5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,