Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/8218 K.2022/11377

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınan ilamdaki mahkumiyetin, TCK.nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçuna ilişkin olduğu ve hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK.nın 155. maddesinde tanımı yapılan güveni kötüye kullanma suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı,

sanığın aynı şekilde tekerüre esas diğer mahkumiyet hükmünün ise TCK.nın 191/1 maddesinde düzenlenen suça ilişkin olduğu ve uyarlama yargılamasına tabi olacağı bu iki suçtan başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, bahse konu suçtan mahkumiyeti içeren ilam yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine,incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, ancak:

Adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında res'en uygulama yapılabilecek olmasına rağmen, hüküm fıkrasındaki “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsiline ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği” hususuna ilişkin ihtarat yapılması,