Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/8241 K.2023/8417

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kale (Denizli) Cumhuriyet Başsavcılığının 17.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Küçükçekmece 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlamaya teşebbüs suçundan 9 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suç kastının bulunmadığına, yanlışlıkla başkasının kart bilgileri ile internetten alış veriş yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, katılanın Halkbankasından aldığı 5430****5374 numaralı kredi kartı ile bilgisi ve rızası dışında ....com isimli internet sitesi üzerinden kullanılarak 1.599,00 TL alışveriş yapıldığı iddiasına ilişkindir.

2. Halkbankası ekstresine göre katılanın kredi kartından 25.10.2014 tarihinde www.....com isimli siteden harcama yapıldığı,

3. ... mağazacılık İn.Hizm.Kuy.A.Ş, TİB, ....com ve BTK yazılarından; üyelik bilgilerinde yer alan e-mail adresi, telefon numarası ve IP bilgilerinin sanığa ait olduğu,

4. Halkbankası yazısından; harcamada 3D şifresi kullanılmadığı ve 31.10.2014 tarihli yazı ile harcama tutarının kart hesabına iade edildiğinin müştekiye bildirildiği anlaşılmıştır.

5. Sanık savunmasında; "....com isimli alışveriş sitesine üyelik yaptığını, alış veriş yapmaya çalıştığı sırada işlemlerde yanlışlık olduğunu, suç kastı bulunmadığını" beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Tekerrüre esas alınan "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçuna ilişkin mahkûmiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191 inci maddesindeki uyuşturucu madde bulundurma suçunun yeniden düzenlenmesi,

aynı Kanun'la 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince uyarlanması sonucu "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" ve koşulları gerçekleştiğinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin onuncu fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesinin gerekmesi nedeniyle ilama konu suça ilişkin mahkemesince uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın internet üzerinden ürün satışı yapan www.....com sitesine İrfan Atis kullanıcı adıyla üye olduğu, sanığın bahse konu siteden, katılan ...'na ait Halk Bankasından verilme 5430 **** 5374 numaralı kredi kartı bilgileri kullanılmak suretiyle 25.10.2014 tarihinde saat 19:13'te 1.599,00 TL tutarında sipariş verdiği, katılanın cep telefonuna kredi kartından harcama yapıldığı şeklinde gelen yazılı mesaj üzerine, durumu öğrenen katılanın harcamanın bilgisi dışında olduğunu bildirerek bankaya müracaatta bulunduğu, katılanın itirazı üzerine siparişin iptal edildiği,

ürünlerin gönderilmediği ve sipariş tutarının katılanın kart hesabına iade edildiği, bu nedenle eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmakla; mahkemenin sübuta ve suç vasfına ilişkin kabulünde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR