Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/8263 K.2023/2649

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.03.2016 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davasının açıldığı anlaşılmıştır. 2. Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesi 07.06.2016 tarihli, 2016/439 E., 2016/1171 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; atılı suçun tüm unsurları ile oluştuğuna, sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, suç tarihinde Sakarya Adliyesine gelen sanığın bina giriş kapısındaki X-Ray cihazından geçtiği sırada cihazın alarm vermesi üzerine cüzdanında iki adet mermi taşıdığının tespit edilmesiyle sanığın 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Kolluk görevlilerince hazırlanan 11.02.2016 tutanakta; Sakarya Adalet Sarayı girişinde polis kontrol noktasında X-Ray cihazından geçen sanığın üzerinde 2 adet merminin ele geçtiği belirtilmiştir. 3. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 29.02.2016 tarihli uzmanlık raporuna göre; tetkik için gönderilen fişeklerin 6136 sayılı Yasaya göre yasak niteliği haiz fişeklerden olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın 6136 Sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz iki adet mermiyi cüzdanında taşımaktan ibaret eyleminin 6136 sayılı Yasa'nın 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen pek az sayıda mermi bulundurma veya taşıma suçunu oluşturduğu, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Yapılan bu kabule göre de; hüküm tarihinden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12 nci madde ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 75 inci maddesi uyarınca sanığa yüklenen pek az sayıda mermileri bulundurma veya taşıma suçunun temas ettiği, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddenin dördüncü fıkrasında düzenlenen suçun ön ödeme kapsamına alındığı anlaşıldığından, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmuştur.

3. Ön ödeme teklifine uyulmaması halinde de Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'una 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 38 inci maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7 nci maddesinin birinci fıkrasında da aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğundan bu nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

V. KARAR