Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/8594 K.2023/2887

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kurtalan Cumhuriyet Başsavcılığının 02.12.2015 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Kurtalan Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 5.000,00 TL ve doğrudan verilen 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz istemi kararın haksız usul ve yasaya aykırı olduğuna, gerekçeli kararın kendilerine tebliğ edilmediğine, atılı suçun uzlaşmaya tabi olduğuna ancak uzlaşma hükümlerinin uygulanmadığına,suça konu taşınmaz için sanıkların dava açtıklarına açılan davanın bekletici mesele yapılması gerektiğine, ihtilafın hukuki olduğuna, teşdiden hüküm kurmanın yasaya aykırı olduğuna, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay sanıkların katılana ait Avcılar köyündeki taşınmazı sürerek işgal ettikleri iddiasına ilişkindir.

2. Soruşturma aşamasında kolluk olay yerinde inceleme yapmış sürülen yere ilişkin kroki düzenlemiştir.

3. Mahkemece keşif yapılmış alınan teknik bilirkişi raporunda suça konu taşınmazın Avcılar köyü 19 numaralı parsel olup 3402 sayılı Kanun'un 22/A maddesi gereği parsel numarasının 141 Ada 3 numaralı parsel olduğu, katılanın söz konusu taşınmazda hissedar olup sanıkların suça konu taşınmazın 65.133,76 metrekaresini ve 6156,49 metrekaresini toplamda 71290,25 metrekaresini kullandıklarını bildirmiştir. Ziraat bilirkişisi 65.133,76 metrekarenin büyük kısmında mercimek geri kalanında buğday ekili olduğunu, 6156,49 metrekarelik kısıma buğday ekili olduğunu bildirmiştir.

4. Katılan tarafından suça konu taşınmaz için sanıklar aleyhine Kurtalan Asliye Hukuk Mahkemesinde Müdahalenin Meni ve ecrimisil davası açıldığı, davanın kabulüne karar verildiği kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5841 sayılı Kanun'un birinci maddesiyle değişik 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanıklar hakkında katılanın taşınmazına tecavüz suçunun aynı Kanun'un 73 üncü maddesi gereğince şikayete bağlı olması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince taraflar arasında uzlaşma girişiminde bulunulup sonucuna göre sanıkların, hukuki durumlarının tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kurtalan Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, sair yönleri incelenmeksizin bu sebepten 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,