Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/895 K.2023/6926

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre, temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Marmara Ereğlisi Cumhuriyet Başsavcılığının 30.04.2013 tarihli iddianamesiyle sanığın sahteliğini bilmeden kabul ettiği parayı sahte olduğunu bilerek tedavüle koyma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin 03.11.2014 tarihli kararıyla sanığın 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş; karar 25.12.2014 tarihinde kesinleşmiştir. Sanığın 03.04.2015 tarihinde kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine dosya yeniden ele alınmış ve Silivri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.03.2016 tarihli kararıyla hükmün açıklanmasına, sanığın 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi atılı suçu işlemediğine, ses sanatçılığı yaparken paranın kendisine verildiğine ve paranın sahte olduğunu bilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın market işletmeciliği yapan müştekiye 1 adet sahte 100,00 TL vererek alışveriş yapmak ve polislerin gelmesi üzerine diğer sahte parayı da buruşturarak atmaya kalkışmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Oluşa, tüm dosya kapsamına ve müşteki beyanına göre; sanığın 100,00 TL sahte parayı alışveriş yapmak için müştekiye verdiği ve müştekinin ihbarı üzerine polis memurları geldiğinde diğer sahte 100,00 TL yi buruşturarak atmaya çalıştığı olayda; paraların sahte ve aldatma kabiliyetine haiz olduğuna dair TC ...

Bankası Edirne Şubesinin raporu gözetildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen (Suça konu sahte paraların 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine ve 5320 sayılı Yasa'nın 17. ve Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 16. maddeleri uyarınca ... Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi)nin dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Silivri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.03.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına.

"Suça konu adli emanetin 2013/94 sırasında kayıtlı sahte banknotların 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine, karar kesinleştiğinde 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 17. maddesi ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 16. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere T.C. ...

Bankasına gönderilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,