Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/9089 K.2024/178

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar ... ve ... haklarında ayrı ayrı banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.02.2016 tarihli kararı ile sanıklar ... ve ... haklarında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan ayrı ayrı 3 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'ın temyiz istemi; suçun sübutuna, usul ve kanuna aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

2. Sanık ...'nun temyiz istemi; suçun sübutuna ve delil bulunmadığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelemeye konu olay; mağdurun olaydan önce kredi kartını kaybetmesi, kartı sanıkların ele geçirmesi, sanıkların ayrı ayrı oto kiralama şirketinden araç kiralamaları ve benzin istasyonunda bu araçlar için aldıkları yakıt ücretini, mağdurun bilgisi ve rızası dışında mağdurun kredi kartı ile ödemeleri, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

1. Soruşturma aşamasında Halk Bank'a yazılan müzekkere cevaplarına ekli hesap ektresi, benzin istasyonuna ait güvenlik kamerası görüntüleri ve yapılan harcamalara ilişkin faturalara göre; mağdura ait Halk Bank kredi kartıyla 24.01.2014 tarihinde saat 11:02'de sanık ...'nun kiralamış olduğu araca 20,00 TL tutarında, yine aynı gün saat 11:06'da sanık ...'ın kiralamış olduğu araca 50,00 TL tutarında benzin alındığı, ücreti ise sanık ...'un aracından inen kimliği tespit edilemediği için hakkında tefrik kararı verilen erkek bir şahıs tarafından petrol içindeki markette mağdurun kartıyla ödemesinin yapıldığı belirlenmiştir.

Her ne kadar sanık ... "petrol istasyonunda tanımadığı bir şahsın yanına gelerek alacağı benzinin ücretini kendi kartıyla ödeyip nakit parayı kendisine vermesini istemesi üzerine, insanlık amacıyla teklifini kabul ettiğini" belirterek suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarda bulunmuş ise de; her iki sanığın aracı için alınan benzin ücretinin ödemesi arasında kısa bir süre olması, CD inceleme Tutanağı'na göre sanık ...'un aracından inen kimliği tespit edilemeyen şahsın sanık ...'ın aracının yanına gittiğine ilişkin görüntünün bulunmaması ve toplanan deliller birlikte değerlendirildiğinde;

sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiği anlaşılmakla, Tebliğnamede bu hususta bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. Mağdurun anlatımını doğrulayan Halk Bank'a ait kredi kartının hesap ekstresi, benzin istasyonuna ait güvenlik kamerası görüntüleri ve sanığın suçtan kurtulmaya yönelik inkara dayalı savunması ile tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında, sanık ...'ın temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ...'ın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; Sanık ...'nun, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 13.12.2016 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkeme'ce araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Gerekçe bölümünün (A.) bendinde açıklanan nedenlerle, Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/671 Esas, 2016/360 Karar ve 25.02.2016 tarihli kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Gerekçe bölümünün (B.) bendinde belirtilenler dışında başkaca yönleri incelenmeyen Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/671 Esas, 2016/360 Karar ve 25.02.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,