Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/910 K.2023/9839

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sason Cumhuriyet Başsavcılığının 01.01.2016 tarihli iddianamesiyle sanığın tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Sason Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2016 tarihli kararıyla sanığın tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; eyleminin suç olduğunu bilmediğine ve kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın evinde bilirkişi raporlarına göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 174 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında olan patlayıcı madde bulundurmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanığın evinde Sason Sulh Ceza Hakimliğinin 2015/30 değişik iş sayılı kararına istinaden usulüne uygun şekilde arama yapılmıştır.

3. Sanık aşamalardaki savunmalarında evinde yapılan aramada bulunan patlayıcı maddeleri merakından dolayı kendisinin yaptığını beyan etmiştir.

4. İçişleri Bakanlığı Jandarma Genel Komutanlığının 14.04.2015 ve 23.12.2015 tarihli uzmanlık raporlarında incelemeye gönderilen siyah elektrik bandı ile ambalajlanmış içerisinde beyaz renkli toz bulunan maddenin potasyum klorat ve kükürt kullanılarak hazırlanmış el yapımı madde düzeneğinin canlılar üzerinde öldürücü ve yaralayıcı, cansızlar üzerinde yakıcı, yıkıcı, tahrip edici özelliğe sahip olduğundan 4536 sayılı Kanun'da tanımlanan ve 5237 sayılı Kanun'un 174'üncü maddesinde bahsi geçen patlayıcı madde tabiri kapsamında olduğu ve yine söz konusu maddenin 5237 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin üçüncü fıkrası bakımından nitelik olarak önemsiz türde sayılamayacağı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası içeriği, 16.03.2015 tarihli olay tutanağı, 14.04.2015 ve 23.12.2015 tarihli uzmanlık raporları ve sanığın ikrarı dikkate alındığında, yüklenen suçun unsurlarının oluştuğuna dair Mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiş ve yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş,ancak.

01.01.2016 tarihli iddianamede sevk maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gösterilmediği halde sanığa ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 226 ncı maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR