Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/9103 K.2023/4558

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Giresun Cumhuriyet Başsavcılığının 22.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Giresun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; mahkumiyete yeter delil olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, katılana ait Giresun Merkeze bağlı Hamidiye köyünde kayıtlı 875 parsel sayılı taşınmazın etrafındaki tel ve kazıkları söküp atarak aracını taşınmazın içine park ederek rızası dışında kullandığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın tevil yoluya ikrarı ve bilirkişi raporuna göre; sanığın, katılanın bahçesine çekmiş olduğu tel ve kazıkları kaldırmak suretiyle katılanın taşınmazının sınırlarını bozup değiştirip otopark olarak kullandığı anlaşılmakla; sanığın, katılana ait araziye tecavüz ettiği sabit olduğundan sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR