Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/9240 K.2023/8229

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ereğli (Konya) Cumhuriyet Başsavcılığının 29.04.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Ereğli(Konya) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, katılana ait ... Mahallesinde bulunan kullanılmayan petrol istasyonuna katılanın izni olmaksızın hayvan gübresi dökmek suretiyle tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Suça konu yerin Acıpınar Mahallesi 363 parsel numaralı taşınmaz olduğu, hayvan gübresi dökülen ve sonrasında kaldırılan alanın yaklaşık 300 m2 olduğu, tapu kayıtlarında 6000 m2 yüzölçümlü tarla, lokanta ve petrol istasyonu cinsi ile kayıtlı olduğu tespit edilmiştir.

2. Sanığın katılana ait taşınmaza geçici süreliğine gübre döktüğü anlaşılmakla; başkasına ait taşınmazı zaptetmesi ve taşınmaz üzerinde tasarrufta bulunması söz konusu olmadığından hakkı olamayan yere tecavüz suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilerek atılı suçtan beraati yönünde karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR