Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/9290 K.2023/8898

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 10.05.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık temyiz dilekçesinde somut bir temyiz nedenine yer vermemiştir. 2. Sanık 05.08.2019 tarihli dilekçesinde ise, daha önceden aynı eylem nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 141 inci maddesinin birinci fıkrasından ceza aldığını, kararda usulsüzlükler olduğunu, lehe yasadan faydalanmak istediğini beyan etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; ATM cihazına kağıt sıkıştırıp para çekmek için gelen müşterilere yardım bahanesiyle müşterilerin kart şifrelerini öğrendikten sonra hesaplarından para çekmek isteyen bir şahıs olduğu ihbarı üzerine yapılan araştırmada, sanığın ATM cihazının kart hanesine kağıt sıkıştırdığı ve beklemeye başladığı,yardım etme bahanesiyle ATM önüne gelen kimliği tespit edilemeyen bir müşterinin yanına geldiği ve kartını almaya çalıştığı, ancak şahsın kartını vermemesi üzerine eylemini tamamlayamadığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası incelendiğinde; 26.04.2016 günü Denizbank Bölge Müdürlüğü görevlileri tarafından daha önceden ATM cihazına kağıt sıkıştırıp para çekmek isteyen müşterileri dolandıran bir şahıs olduğunun kolluk görevlilerine ihbarı ile sanık hakkında soruşturma başladığı ve 26.04.2016 tarihli yakalama tutanağına göre olay yerine gelindiğinde sanığın güvenlik görevlileri ile arbede içinde olduğu görülerek etkisiz hale getirildiği ve yakalandığı anlaşılmıştır.

26.04.2016 tarihli DVD ve CD inceleme tutanağına göre, 23.04.2016 tarihinde sanığın ATM cihazında kartların takıldığı bölüme bir cisim yerleştirdiği ve beklemeye başladığı, yabancı uyruklu olduğu değerlendirilen bir şahsın geldiği ve kartını takmaya çalışırken sanığın hemen yanına gelerek konuşmaya çalıştığı ve elinden kartını almaya çalıştığı ancak şahsın vermediği, sanığın eylemini tamamlayamadan şahsın yanından uzaklaştığı tespit edilmiştir.

26.04.2016 tarihli tutanak ile 23.04.2016 tarihli sanığın eylemi nedeniyle polis merkezine herhangi bir müracaatın olmadığı belirlenmiştir.

Sanık savunmasında, maddi durumunun iyi olmadığını, ATM para çekme bölümü girişine kağıt sıkıştırdığını, bu şekilde kartları sıkışan müşterilere yardım etme bahanesi ile gelip şifrelerini öğrendikten sonra hesaplarından para çekildiğini daha önceden duyduğunu, olay günü kendisinin de denemek istediğini ancak gerçekleştiremediğini beyan etmiştir.

Tüm dava dosyası kapsamı, DVD ve CD inceleme tutanağı, yakalama tutanağı içeriği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın ATM cihazına kağıt sıkıştırarak müşterilerin kartlarının para çekme bölmesine sıkışmasını sağladıktan sonra yardım etme bahanesi ile gelip kartlarını ele geçirmeye yönelik eyleminin kartın fiziki varlığına yönelik olduğu anlaşılmış olup, hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre,

uzlaştırma kapsamına alınan 5237 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrası,35 inci maddesinde düzenlenen teşebbüs aşamasında kalan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR