Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/9814 K.2024/1000

Sanık hakkında hakaret suçundan hükmolunan 1.860,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu, bu nedenle temyizinin münkün olmadığı,

Sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama, tehdit ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin ise; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

Hususları yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 04.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama, zincirleme şekilde hırsızlık ve zincirleme şekilde tehdit suçlarından cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli, 2015/374 Esas ve 2016/303 Karar sayılı kararı ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 2 yıl 6 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, zincirleme şekilde hırsızlık suçundan, 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, zincirleme şekilde tehdit suçundan ise, 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 3.740,00 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri Sanık 16.05.2016 tarihli temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep bildirmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, katılan ile arasında gönül ilişkisi bulunan sanığın, katılanın çantasından kredi kartını farklı tarihlerde çalarak, bu kartı kullandığı, katılanın durumu fark ederek parasını istemesi üzerine de katılana hakaret ve tehdit içerikli bir çok mesaj gönderdiği iddialarına ilişkindir.

2. Katılana ait Yapı Kredi Bankası 5400 **** **** 3849 numaralı kredi kartından, 01.01.2015- 06.01.2015 tarihlerinde 5.500,00 TL nakit para çekimi ve yaklaşık 7.500,00 TL'lik alışveriş yapıldığına dair hesap özeti dökümü ve banka yazı cevapları dosyada mevcuttur.

3. ATM'den para çekilme anına ilişkin kamera kayıtları incelendiğinde, kartı kullanan kişinin sanık olduğu tespit edilmiştir.

4. Yine harcama yapılan yerlerden Rent A Car yetkilisi E.S kollukta alınan ifadesinde "Sanığın, suça konu kart ile ödeme yaparak kendilerinden araba kiraladığını, işlemi şifre ile yaptığı için şüphelenmediklerini" belirtmiştir.

5. Sanık tarafından katılana gönderilen hakaret ve tehdit içerikli mesajlara dair ekran görüntüleri dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A.Tehdit Suçuna İlişkin

1. Hükümden sonra 24.10.2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde tanımı yapılan tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde,

2. Uzlaşma sağlanamaması durumunda ise; Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile, maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin iptal edilmesi nedeniyle temyiz

davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve atılı suçun bu kapsamda olması karşısında, bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasında,

Zorunluluk bulunmuştur.

B. Başkasına Ait Banka Veya Kredi Kartının İzinsiz Kullanılması Suretiyle Yarar Sağlama Suçuna İlişkin

1. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Dosyadaki olgular itibari ile, katılan ile sanığın, internet üzerinden tanışarak nişanlandıkları, aralarındaki ilişki sebebi ile katılanın Yapı Kredi Bankası 5400 **** **** 3849 numaralı kredi kartı şifresini öğrenen sanığın, bu kartı 01.01.2015-06.01.2015 tarihlerinde rıza dışı kullanarak, Yapı Kredi Bankasına ait ATM'lerden 5.500,00 TL nakit para çektiği, ayrıca farklı yerlerden toplamda yaklaşık 7.500,00 TL'lik harcama yaptığı, ATM'den para çekilme anına ilişkin kamera kayıtları inceleniğinde, kartı kullanan kişinin sanık olduğunun tespit edildiği, yine harcama yapılan yerlerden Rent A Car yetkilisi E.S.'nin kollukta alınan ifadesinde "Sanığın, suça konu kart ile ödeme yaparak kendilerinden araba kiraladığını, işlemi şifre ile yaptığı için şüphelenmediklerini" belirttiği anlaşılmıştır.

Sanık her ne kadar savunmasında "Kartı, katılanın rızası dahilinde kullandığını" beyan ederek suçlamayı kabul etmemiş ise de; sanık ile katılan arasında olay sonrasına ait mesajlaşmaları gösterir ekran görüntüleri incelendiğinde, katılanın yapılan harcamalardan haberinin olmadığının sabit olması ve Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) üzerinden yapılan incelemede, sanığın bu şekilde internet üzerinden tanışarak duygusal ilişki içerisine girdiği bir çok kadına karşı benzer eylemde bulunması nedeni ile derdest ve kesinleşmiş dosyaları olduğunun görülmesi karşısında, mahkemenin sübuta dair kabulünde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Diğer Yönlerden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, anlaşıldığından, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1. Katılanın kredi kartını kullanarak, aynı suç işleme kararının icrası kapsamında farklı tarihlerde para çektiği ve harcama yaptığı sabit olan sanık hakkında cezalandırma yapılırken 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

2. 12.10.2015 tarihli duruşmada savunması alınan sanığın, lehe olan tüm hükümlerin uygulanmasını talep etmesi ve aynı kararda sanık hakkında diğer suçlardan verilen adli para cezalarının taksitlendirilmesi karşısında; atılı suçtan hükmolunan 10.000,00 TL adli para cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince taksitlendirilip taksitlendirilmeyeceğinin tartışılmaması,

3. Sanığın adli sicil kaydında yer alan Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/25 Esas, 2014/44 Karar sayılı 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 504 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında tanımlı dolandırıcılık suçundan almış olduğu, 05.03.2014 kesinleşme tarihli, o tarihte henüz infaz edilmemiş olan hapisten çevrilen adli para cezası tekerrüre esas olmasına rağmen, sanık hakkında 5235 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

Hususları hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Hırsızlık Suçuna İlişkin

1. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden Gerekçe bölümünün (B-1) bendinde ayrıntılı olarak açıklandığı üzere, aralarındaki ilişki sebebi ile katılanın Yapı Kredi Bankası 5400 **** **** 3849 numaralı kredi kartı şifresini öğrenen sanığın, bu kartı katılanın rızası dışında çantasından alarak farklı tarihlerde kullandığı sabit olmakla birlikte;

1. Kartın sanık tarafından, 01.01.2015-06.01.2015 tarihlerinde arka arkaya kullanılması ve katılanın da ifadesinde "Kartının ne zaman kaybolduğunu tam olarak bilemediğini, çantasını sık değiştirdiği için fark etmediğini" belirtmesi karşısında; sanığın kartı bir kez alarak mı, farklı tarihlerde kullandığını veya her kullanımdan önce mi rıza dışı alarak tekrar yerine koymak suretiyle kullandığını net olarak belirlemek açısından, katılanın bu yönde yeniden beyanı alınarak, belirtilen tarihlerde suça konu kartı kullanıp kullanılmadığının sorulması,

kullanmış ise hesap özeti dökümünden hangi harcamanın katılana ait olduğunun tespit edilmesi ve sonuca göre sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Sanığın adli sicil kaydında yer alan Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/25 Esas, 2014/44 Karar sayılı 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 504 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında tanımlı dolandırıcılık suçundan almış olduğu, 05.03.2014 kesinleşme tarihli, o tarihte henüz infaz edilmemiş olan hapisten çevrilen adli para cezası tekerrüre esas olmasına rağmen, sanık hakkında 5235 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, Hususları hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Hakaret Suçu Yönünden

Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Tehdit Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde yer alan nedenlerle, Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli, 2015/374 Esas ve 2016/303 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, sair yönleri inecelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

C. Başkasına Ait Banka Veya Kredi Kartının İzinsiz Kullanılması Suretiyle Yarar Sağlama Suçundan Kurulan Hükme İlişkin

Gerekçe bölümünde (B) bendinde yer alan nedenlerle, Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli, 2015/374 Esas ve 2016/303 Karar sayılı sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

D. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme İlişkin