Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/1041 K.2024/101

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Espiye Cumhuriyet Başsavcılığının 25.01.2010 tarihli iddianamesiyle eşine yönelik kasten basit yaralama, alenen hakaret ve tehdit suçlarından cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Espiye Sulh Ceza Mahkemesinin 11.04.2011 tarihli kararı ile sanığın kasten yaralama suçundan 3000 TL adli para cezası; tehdit suçundan 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 09.05.2019 tarihli ilamı ile özetle ''...müştekiyi kolundan tutarak götürmek istediği, direnmesi üzerine saçından çekerek arabaya kadar sürüklediği, müştekinin yaraladığı, yine o sırada, geleceksin seni öldürürüm, benimle gelmek zorundasın.. diyerek tehdit ettiği, bu sırada müştekinin yengesinin sandalye ile vurması sonucu eylemini tamamlayamadığı.." şeklindeki anlatım karşısında, sanığın eyleminin kül halinde,

Türk Ceza Kanunu'nun 109/2-3e maddesinde tanımlanan hürriyeti tahdit suçuna teşebbüs niteliğinde olup olmadığı hususunda delilleri değerlendirme ve yargılama yapma görevi 5235 sayılı yasanın 11. maddesi uyarınca asliye ceza mahkemesine ait olmakla, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması..'' nedeniyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2021 tarihli kararı ile tehdit ve yaralama suçlarından ceza verilmesine yer olmadığına, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasın karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, müşteki ile sanığın evli olmalarına karşın aralarında boşanma davalarının olduğu, olay günü sanığın, müştekiyi kolundan tutarak götürmek istediği, müştekinin direnmesi üzerine saçından çekerek arabaya kadar sürüklediği, adli raporda da belirtildiği üzere basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde müştekinin yaralandığı, yine o sırada, geleceksin seni öldürürüm, benimle gelmek zorundasın şeklinde tehdit içerikli sözler söyleyerek tehdit ettiği, müştekinin yengesinin sanığa sandalye ile vurması sonucu eylemini tamamlayamadığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurun anlatımını doğrulayan adli muayene raporu ve olay tutanağı ile sanığın suçtan kurtulmaya yönelik inkara dayanan savunması karşısında; sanığın suçu işlemediğine dair bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda bozmadan sonra verilen hükümde eylemin tek suç olduğu kabulü ile sanığın 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra, kazanılmış hakkı nedeniyle cezasının 3000 TL adli para cezası ve 3000 TL adli para cezası üzerinden infazı yerine 2 yıl 1 ay hapis cezasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2021 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 4. paragrafından '' 2yıl 1 ay hapis cezası'' ibaresi yerine ''sanık aleyhine temyiz olmaması nedeni ile kazanılmış hakkı saklı tutularak 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın 3000 TL adli para cezası ve 3000 TL adli para cezası üzerinden infazına'' ibaresi yazılmak suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,