Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/1304 K.2024/3039

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 09.03.2009 tarihli iddianamesi ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartını rıza dışı kullanma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2009/145 Esas ve 2014/391 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, başkasına ait banka veya kredi kartını rıza dışı kullanma suçundan, kartın eşine ait olması ve olayda şahsi cezasızlık sebebi bulunması sebebiyle, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

3. İlgili kararın, sanık müdafii ve tevdi kararı üzerine duruşmadan haberdar edilen Yapı Kredi Bankası vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2016/10595 Esas, 2017/2172 Karar sayılı kararı ile "Şikayetçi kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK.nun 233 ve 234. maddelerine aykırı davranıldığı" gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası, yapılan yargılamada; Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2017/361 Esas ve 2018/69 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, aynı şekilde başkasına ait banka veya kredi kartını rıza dışı kullanma suçundan, kartın eşine ait olması ve olayda şahsi cezasızlık sebebi bulunması sebebiyle, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

5. İlgili kararın, katılan Yapı Kredi Bankası vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2018/6273 Esas, 2018/9472 Karar sayılı kararı ile "Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu, TCK.nun 245/4. madde ve fıkrası sadece aynı Kanunun 1. fıkrasında düzenlenen eyleme uygulanabileceği, TCK.nun 245/3. maddesi kapsamındaki sahte oluşturulan kartı kullanmak suçu yönünden uygulama alanı bulunmadığı anlaşılmakla, toplanan deliller mahkemece değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hükümler kurulmasının hukuka aykırı olduğu" gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma sonrası, Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2018/798 Esas ve 2019/463 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, sahte banka veya kredi kartını kullanarak yarar sağlama suçundan, 3 yıl 4 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

7. Kararın, bu kez de sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2020/5286 Esas, 2021/1927 Karar sayılı kararı ile,

a. "Sanık hakkında katılan ... ... adına sahte belgelerle üretilen kredi kartını kullandığından bahisle açılan davada: suça konu kredi kartıyla yapılan harcamaların şifre kullanılarak mı yoksa imza karşılığı mı yapıldığı, şifre kullanılarak yapılmış ise bankasından sorulmak suretiyle şifrenin nasıl oluşturulduğu, harcamalar imza karşılığı yapılmış ise varsa fatura ve sliplerin temin edilerek üzerlerinde atılı bulunan imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığının saptanması,

mümkün olması halinde harcamaların yapıldığı işyeri sahipleri belirlenerek tanık sıfatıyla beyanlarının alınıp varsa güvenlik kamera görüntülerinin temin edilerek görüntülerdeki kişinin sanık olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesinin,

b. Kabule göre de; TCK.nın 245/1. maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle açılan davada sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCK.nın 245/3. maddesi uyarınca ceza verilmesi suretiyle CMK.nın 226. maddesine aykırı davranılmasının," Hukuka aykırı olduğu gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmiştir. 8. Bozma sonrası Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2021 tarihli, 2021/149 Esas ve 2021/857 Karar sayılı kararı ile sanığın, sahte banka veya kredi kartını kullanarak yarar sağlama suçundan, 3 yıl 4 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Suça konu kart sahte olmamasına ve atılı suç sanık tarafından işlememesine rağmen, eksik araştırma ile mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, eşi adına sahte kart başvurusunda bulunduğu ve akabinde tahsis edilen kartı teslim alarak kullandığı iddiasına ilişkindir.

2.Yapılan başvuru üzerine, ...adına Yapı Kredi Bankası 4506 **** **** 0280 numaralı kredi kartının tahsis edildiğine, 09.01.2008 tarihinde kart kayıp başvurusuna bulunulması sonucu kredi kartı hesabının, 4506 **** **** 1477 numaralı kartı üzerinden devam edildiğine, her iki kartın da adreste ...in eşi olan sanığa teslim edildiğine ve kart ile 07.10.2006 ve 06.03.2008 tarihleri arasında bir çok harcama yapıldığına, kart ekstrelerinin 01.06.2008'e kadar ... Mahallesi adresine gönderildiğine dair banka yazı cevapları ve hesap özeti dökümleri dosyada mevcuttur.

3. Bankacılık Hizmetleri ve Kredi Kartı Sözleşmesi ile teslim belgesindeki imzaların ...'a ait olmadığı, sanığa ait olmasının ise muhtemel olduğu İzmir Kriminal Polis Laboratuvarının 24.12.2008 ve 25.10.2013 tarihli raporları ile tespit edilmiştir.

4. Sanık adına kayıtlı 0537***** 67 numaralı hattan 28.05.2008 ve 31.05.2008 tarihleri arasında ilgili bankanın arandığı HTS raporu ile sabittir.

5. Adli Tıp Kurumu'nun 02.12.2012 tarihli raporu ile, sahte olduğu iddia edilen diğer suça konu kart ile ilgili HSBC Bankası ile yapılan görüşmelerdeki sesin katılana ait olduğunun kuvvetle mümkün ve muhtemel olduğu belirlenmiştir.

6. Bozma sonrası banka ile yapılan yazışma neticesinde, bahsi geçen harcamaların ne şekilde yapıldığının belirlenemediği konusunda bilgi verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın, olay tarihinde eşi olan katılan ... adına Yapı Kredi Bankasına kredi kartı başvurusunda bulunarak, tahsis ettirdiği kredi kartını teslim almak suretiyle farklı tarihlerde kullandığı iddiasına dayanan olayda;

Sanığın savunmasında "Yeliz ...'ın eski eşi olduğunu, evlilik süresinde beraber kullandıkları kartlar olduğunu, eşinin kimlik kartını alarak bankaya kredi kartı talebinde bulunmadığını, Yeliz ... ile boşandıktan sonra, eşinin kendisi hakkında şikayetçi olduğunu, oysa ki kartı birlikte kullandıklarını" beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi, suça konu kartın sanık tarafından teslim alındığı sabit ise de, kartın ortak ikamette olay tarihinde eş olan sanığa teslim edilmesinin yasal mevzuata uygun olması,

suça konu kart ile 07.10.2006 ve 06.03.2008 tarihleri arasında yaklaşık iki yıl süre ile bir çok harcama yapılması ve kart ekstrelerinin tarafların ortak ikameti olan, ...

Mahallesi adresine gönderilmesi karşısında, katılanın bu süre boyunca karttan bilgisi olmamasının mümkün olamayacağı, ayrıca dosyada bahsi geçen ancak temyiz dışı olan, katılan adına yine sanık tarafından yapılan başvuru sonucu HSBC Bankasından kredi kartı tahsis edildiği iddiasına ilişkin yapılan araştırmalar neticesinde.

Adli Tıp Kurumunun 02.12.2012 tarihli raporu ile HSBC Bankası müşteri hizmetleri ile yapılan görüşmelerdeki sesin, kuvvetle mümkün ve muhtemel derecesinde katılana ait olduğunun, dolayısıyla aynı iddiaya konu HSBC Bankası kredi kartından katılanın bilgisi olduğunun belirlenmesi,

yine suça konu kart ile ilgili Ocak 2008'de kayıp başvurusunda bulunan katılanın, 02.06.2008 tarihinde şikayetçi olmasının çelişki oluşturması ve bozma ilamında belirtildiği üzere, suça konu kart ile yapılan harcamaların, aradan geçen süre itibariyle ne şekilde ve kim tarafından yapıldığının da tespit edilememesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, dosya içinde sanığın atılı suçu işlediğine dair, savunmasının aksini kanıtlar kesin ve somut herhangi bir delil olmadığı anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR