Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/1359 K.2023/3830

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 22.10.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın suç üstlenmeye azmettirme suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında suç üstlenmeye azmettirme suçundan 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 15.04.2021 tarihli kararı ile "... basit yargılama usulünün Mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması gerektiğinden ..." bozulmasına karar verilmiştir.

4. Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında suç üstlenmeye azmettirme suçundan 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, eksik inceleme ile karar verildiğine ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın olay günü alkollü olarak araç kullanırken yakalanması üzerine temyiz dışı sanık ...'i aracı kendisinin kullandığı yönünde azmettirmesi nedeniyle üzerine atılı suçu işlediği iddiasına yöneliktir.

IV. GEREKÇE

1. Dava dosyası içerisinde yer alan tutanak içeriğine göre, polis ekiplerinin sürücülüğünü sanık ...'nin yaptığı aracın egzosundan aşırı derecede gürültü çıkarması nedeniyle takibe aldıkları, sanık aracı ile durduğunda yanına gittiklerinde sanığın aracın içerisinde tek ve aşırı derecede alkollü olduğunu tespit ettikleri, sanığın aracı kendisinin kullanmadığını beyan ettiği, yapılan tüm ısrarlara rağmen ise alkol metreye üflememesi nedeniyle alkol oranının tespit edilemediği, işlemler esnasında temyiz dışı sanık ...'nin sanığın yanına gelerek bir süre konuştuktan sonra aracı kendisinin kullandığını beyan ettiği tespit edilmiştir.

2. Dosya içerisinde sanık ...'ye ait alkol oranını tespit eden bir evrakın bulunmadığı belirlenmiştir.

3. Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan Antalya 2. Ceza Mahkemesinin 2014/744 Esas 2015/ 121 Karar sayılı dosyasında kovuşturma yürütüldüğü ve hakkında 25 gün hapis cezasına hükmedildiği, bu kararın henüz kesinleşmediği UYAP kayıtlarından belirlenmiştir.

4. Yukarıda yer alan hususlar ile tüm dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçun sübut bulabilmesi için temyiz dışı sanık ...'nin sanıktan üstleneceği bir suçun mevcut olmasını gerektiği, sanığın olay günü alkollü şekilde araç sürerken yakalandığı fakat bir kazaya sebep olmadığı ve alkol raporununda alınamadığı hususları da göz önüne alındığında, Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/744 Esas sayılı dosyasının sonucuna sanığın beraat etmesi halinde de işlediği bir suçtan bahsedilemeyeceği gözetilerek, bu davanın sonucuna göre hüküm verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de ;

Temyiz dışı sanık ...'nin alkollü olan Lütfi'nin yerine geçip aracı kendisinin kullandığını söylediği ve alkolsüz olması nedeniyle de araç sürücüsünden üstleneceği bir suç olmaması sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinde düzenlenen suçluyu kayırma suçunu işleyebileceği, sanık ...'nin ise temyiz dışı sanık ...'yi bu suça azmettirdiği kabul edilerek bu madde uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2021 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA,