KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2022/1527 E., 2022/11968 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Eylül 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, özel belgede sahtecilik
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Sanık hakkında sahte banka veya kredi kartı üretme ve sahte üretilmiş banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle yarar sağlama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın, bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2-Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelenmesinde;
Sanığın iki ayrı bankaya karşı başkasının kimlik bilgilerini kullanarak kredi kartı sözleşmesi düzenleyip, kredi kartlarını alması ve bu kredi kartlarını değişik zaman ve yerlerde birden fazla kullanma eylemlerinin banka sayısınca TCK.nın 245/2, 43. maddeleri yanında ayrıca TCK.nın 245/3 ve 43. maddelerinde düzenlenen suçları oluşturacağı cihetle, sanık hakkında mağdur banka sayısınca 2'şer kez TCK.nın 245/2, 43 ve TCK.nın 245/3, 43. maddeleri gereğince hüküm kurulduğu gözetildiğinde; sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasının bankalara karşı sahte kredi kartı sözleşmeleri düzenlenmesinden dolayı açıldığı,
katılan kimlik bilgileri kullanılarak kira sözleşmesi düzenlenmesine ilişkin özel belgede sahtecilik suçundan açılmış bir kamu davası olmadığı, bankalara karşı sahte kredi kartı sözleşmeleri düzenlenmesinden dolayı TCK.nın 245/2. maddesine göre hükümler kurulduğu gözetilmeden sanık hakkında ayrıca özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2022/1527, K. 2022/11968, 8 Eylül 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama