Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/1600 K.2024/2619

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

temyiz süresinin geçmesinden doğan sonuçları ortadan kaldırmak üzere başvurulan eski hale getirme talebiyle ilgili olarak değerlendirme yapma ve karar verme yetkisinin 5271 sayılı Kanun'un 42 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yargıtay'a ait bulunmasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesince bu istemle ilgili olarak verilen kararın hukuken geçersiz ve yok hükmünde bulunduğu ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığın bilinen son adresine tebliğe çıkartılmadan,

tespit edilen diğer adreslerine tebliğe çıkartılıp iade olunmaları üzerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yapılan tebligat usule uygun olmadığından yapılan tebligat usule uygun olmadığından, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 06.07.2012 tarihli iddianamesi ile sanığın, sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan, kart sayısınca iki kez cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Ankara24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2012/1438 Esas, 2016/184 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve j maddesinde tanımlı nitelikli dolandırıcılık suçlarını oluşturabileceğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

3. Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2016/193 Esas ve 2017/213 Karar sayılı kararı ile sanığın, zincirleme şekilde sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan 5 yıl 2 ay hapis ve 20.820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Verilen karar ile ilgili sanık tarafından, istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 26.03.2021 tarihli, 2019/171 Esas ve 2021/650 Karar sayılı kararı ile, hükümden zincirleme suça ilişkin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesi çıkarılmak suretiyle sanığın, 4 yıl 2 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına şeklinde hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1.Suçun yasal unsurları oluşmamasına rağmen, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, 2. Aksi kanaat halinde sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın, katılana ait kimlik üzerine kendi fotoğrafını yapıştırmak suretiyle, ... Ostim Şubesine giderek kredili mevduat hesabı açtırdığı ve kredi kartı talebinde bulunduğu, akabinde sahte olarak tahsis edilen kredi kartını kullanarak nakit avans çekimi ve harcama yaptığı

iddialarına ilişkindir.

2. Katılan ... adına ...'a yapılan başvuru üzerine, 4022 **** **** 7578 ve 4022 **** **** 9036 numaralı kredi kartlarının tahsis edildiğine, teslim alınan kartlardan 4022 **** **** 7578 nolu kart ile 11.05.2011 tarihinde, ATM'den 650,00 TL, 400,00 TL, 300,00 TL tutarlarında nakit avans çekimi ve 2.150,00 TL'lik harcama yapıldığına dair hesap özeti dökümü ve banka yazıları dosyada mevcuttur.

3. Kredi kartı sözleşmesi ekindeki katılanın bilgilerini içerir kimlik fotokopisi üzerinde sanığın resminin bulunduğu tespit edilmiştir.

4. Sanık soruşturma aşamasında alınan ifadesinde eylemini ikrar ederken, mahkemede alınan savunmasında, "Suçlamayı kabul etmediğini, katılanın kendisine yardımcı olmak için kredi çekip ona verdiğini, çünkü kendisi adına kredi çıkmadığını, sözleşmeyi kefil olarak imzaladığını " beyan etmiştir.

5. Dosyaya celp edilen bireysel kredi başvuru formu ve tüketici kredisi sözleşmenin incelenmesinde, sözleşmenin kefilsiz olarak ... adına tek kişi tarafından imzalandığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Aynı bankaya ait birden fazla sahte kredi kartının kullanılması, sahte kredi kartının farklı tarihlerde ya da aynı gün içinde olsa da nakit avans çekimi ve harcama yapma gibi farklı işlemlerde kullanılması durumunda, atılı suçun zincirleme şekilde işlenmiş olduğunun ve bu bağlamda cezalandırma yapılırken 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası hükmünün de dikkate alınması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. A.Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden 1.Sübuta İlişkin

Dosyadaki olgular itibari ile. Jandarma Lojistik Komutanlığında görevli olan sanığın, kendisi gibi görevli olan ...'in araç giriş kartı çıkarılması için kendisine verdiği nüfus cüzdanının fotokopisini kullanarak oluşturduğu sahte nüfus cüzdanı ile 06.05.2011 tarihinde ...

Ostim Şubesine giderek kredi kartı talebinde bulunduğu, suçtan zarar gören Çağrı adına tahsis edilen kredi kartları teslim alan sanığın, 11.05.2011 tarihinde, ATM'den 650,00 TL, 400,00 TL ve 300,00 TL tutarlarında nakit avans çekimi ve 2.150,00 TL'lik harcama yaptığı, sanık her ne kadar mahkemede suçlamayı kabul etmeyerek "Sözleşmeyi imzalarken katılanın da olduğunu, kendisinin kefil olarak imza attığını" beyan etmiş ise de; dosyaya celp edilen bireysel kredi başvuru formu ve tüketici kredisi sözleşmenin incelenmesinde, sözleşmenin kefilsiz olarak ... adına tek kişi tarafından imzalandığının belirlendiği,

ayrıca savcılıkta alınan ifadesinde olayı detaylı anlatarak eylemini ikrar ettiği, bu bağlamda sanığın eyleminin sabit olduğu anlaşılmakla mahkemenin kararında eleştirilen neden dışında başkaca bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık Hakkında Etkin Pişmanlık Hükümlerinin Uygulanması Gerektiğine İlişkin 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin beşinci fıkrasında açıkça belirtildiği üzere, sanığın üzerine atılı suç yönünden etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması şartları oluşmadığından, mahkemenin kararında bu yönde bir isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 26.03.2021 tarihli, 2019/171 Esas ve 2021/650 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,