Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/1631 K.2023/232

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.06.2011 tarihli iddianamesi ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, beşinci fıkrası; 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi; 109 uncu maddesinin birinci fıkrası; 109 uncu maddesinin birinci fıkrası; 109 uncu maddesini birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2013 tarihli ve 2011/291 Esas, 2013/135 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci ve birinci fıkrası, 62 nci ve 63 üncü maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve gözaltında kalınan sürenin cezadan mahsubuna karar verilmiştir.

3. Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2013 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarihli ve 2019/2613 Esas, 2020/18301 Karar sayılı kararı ile ''Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.11.2018 tarih ve 2018/339-536 sayılı Kararında belirtildiği üzere; hüküm tarihinde başka suçtan ...

K Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunan ve kendiliğinden duruşmaya gelme olanağı bulunmayan, sorgusu sırasında duruşmalarda bulunmaktan bağışık tutulma hakkı hatırlatılmayan ve bu yönde talebi de bulunmayan sanığın hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı son oturumda hazır bulundurulması veya SEGBİS sisteminde hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle CMK.nın 196. maddesine aykırı davranılması'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası yollaması ile birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 nci, 53 üncü ve 63 üncü maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve gözaltında kalınan sürenin cezadan mahsubuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın cezalandırılması için yeterli delil olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sair temyiz nedenlerine ilişkindir. 2. Sanığın temyiz isteği; atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, suçun sübut bulmadığına, müştekilerin şikayetlerinin bulunmadığına ve sair temyiz nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, mağdurların sanığın evine misafir olarak geldikleri, ancak ayrılmak istemelerine rağmen sanığın tehdit ederek ve eşyalarını vermeyeceğini söyleyerek evden ayrılmalarına izin vermediği ve kapıyı üzerlerine kilitlediği, ihbar üzerine kolluk görevlileri tarafından kurtarıldıkları iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyası içerisinde bulunan 24.02.2011 tarihli telefon ile görüşme tutanağı ve aynı tarihli tutanak içeriğinde, bayan bir şahsın sanığın evinde zorla tutuldukları hususunda ihbarda bulunduğu, bahse konu adrese gelindiğinde kapıyı sanığın açtığı ve mağdurların sanık tarafından bu evde tehdit edilerek zorla alıkonulduklarını söylemeleri üzerine sanığın adli işlem yapılmak üzere polis merkezine teslim edildiği hususlarının tespit edildiği anlaşılmıştır.

3. Dava dosyası içerisinde bulunan mağdurlara ait 24.02.2011 tarihli adli muayene raporlarında darp ve cebir izine rastlanmadığının tespit edildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemece Hukuki Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, bozma ilamının gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

2. Mağdur ...'nın kendisini ... olarak tanıttığı ve ... kimliğinin ... olduğu hususu mahkemece kabul olunmasına karşın, gerekçeli karar başlığında ...'nın da müşteki olarak gösterilmiş olması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

3. Mahkemece mağdurların sanığın evine geldikleri ve bu evde kalmaya başladıkları, sanığın mağdurlara borç para vermesi nedeniyle sanığa borçlandıkları, olay günü evden gitmek istemelerine rağmen sanığın izin vermediği, ... kapısını kilitlediği, mağdurlar ile tartışma yaşadığı ve mağdur ...'i dövdüğü, diğer mağdurları da tehdit ettiği, mağdur ...'nin telefonundan polisi aramaları üzerine polisin ikamete gelerek mağdurları kurtardığı, bu şekilde sanığın hile kullanarak zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği hususu kabul edilmiştir.

Mağdurlar kolluk beyanlarında, sanık tarafından zorla tutulduklarını beyan etmişseler de, mahkeme aşamasında beyanlarını değiştirdikleri ve kendi rızaları ile sanığın evinde kaldıklarını beyan ettikleri görülmüştür.

Mağdurların kolluk aşamasında olayın sıcağıyla alınan istikrarlı beyanları ve ihbar tutanağı içeriğine göre, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluştuğuna dair mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, sanık ve sanık müdafi tarafından sübuta ve suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin öne sürülen temyiz sebepleri yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Mahkemece eylemin hile ile gerçekleştirildiği kabul edilmiştir. Bununla birlikte eylemin 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasında sayılan diğer seçimlik hareketlerden cebir ve tehdit de kullanılarak gerçekleştirildiği anlaşılmış ise de bu hususun sonuca etkili olmadığı anlaşılmıştır.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR