Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/1651 K.2022/17428

Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanığın mağdura yönelik eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/2. 109/3-b maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı Kanun'un 179/2-3. maddesine uyan hürriyeti tahdit suçuna ait zamanaşımı süresinin ise daha lehe olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen hürriyeti tahdit suçunun Yasa maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nın 102/3. ve 104/2. maddelerinde belirlenen 15 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dönemdeki durma süresi de belirtilen olağanüstü zamanaşımı süresine eklendikten sonra suç tarihi olan 25.05.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla;

sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/3, 104/2. ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 23.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.