Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/175 K.2023/2737

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 26.06.2009 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci, 157 nci maddesinin birinci fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında iddia edilen eylemin 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen suçu oluşturacağından bahisle Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

3. Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesini, 13.01.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında; özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 167 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 3.000,00 TL ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.01.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 27.06.2018 tarihli ve 2017/7143 Esas, 2018/7558 Karar sayılı kararı ile ''a)...Sanığın sahte kimlikle bankaya başvurup başvuru formu, sözleşme düzenletip kart ürettirerek teslimini sağlamaktan TCK.nun 245/2 ve 43. maddeleri, aynı kimlikle sahte abone sözleşmesi düzenletmekten dolayı 5809 sayılı Yasa kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanığın suça konu telefon hattını sahte nüfus cüzdanını kullanarak alıp kullandığının anlaşılması karşısında, eyleminin TCK.nun 158/1-d maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmemesi,'' nedeniyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla bozulmasına karar verilmiştir.

5. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesini, 13.04.2021 tarihli kararı ile sanığın;

a. 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek kazanılmış hak nedeniyle sanığın 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

b. 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 167 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek kazanılmış hak nedeniyle sanığın 3.000,00 TL ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca; ''Bozmadan önce verilen 13.01.2015 tarihli kararda sanık hakkında TCK.nun 157/1, 167/2, 52/2, 50/1-a, 62/1, Maddeleri gereğince 3000 TL APC ve 500 TL APC ve TCK'nun 207/1, 43/1, 62/1, 53/1, Maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün Hapis Cezasına cezalarına hükmedildiği ve bu kararın aleyhe temyiz edilmediği gözetilmeden, CMUK.nun 326/son maddesinde yer alan kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,'' görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; mükerrer cezalandırıldığına, uzlaşma hükümlerine, zararı gidermek imkanı tanınmadığına ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, müşteki adına faturalı GSM hattı alarak kullandığı ve müşteki adına Finansbank A.Ş.'ye başvurarak kredi kartı düzenlettirdiği iddiasına ilişkindir.

2. GSM hattına ilişkin sözleşme 21.02.2008 kredi kartına ilişkin sözleşme ise 14.03.2010 tarihinde düzenlenmiştir. 3. 12.08.2014 tarihli Turkcell yazı cevabı içeriğinde, müşteki adına düzenlenen GSM hattının 5 adet ödenmemiş faturası olduğu belirlenmiştir. 4.Sanık savunmasında suçlamaları ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Nitelikli dolandırıcılık suçunun mağdurunun GSM şirketi olması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 167 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca şahsi cezasızlık sebebiyle indirim uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanığın ikrarı, banka ve GSM şirketinin cevabi yazıları ve tüm dava dosyasındaki deliller karşısında; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, sanık hakkında aynı eyleme ilişkin mükerrer yargılama olmadığı, yargılamaya konu suçların uzlaşma kapsamında olmadığı,

sanığın yargılama süresi boyunca zararı giderme imkanı bulunduğu anlaşıldığından, sanığın mükerrer cezalandırıldığına, uzlaşma hükümlerine, zararı gidermek imkanı tanınmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine karar verilmiş olup hükümlerde bu yönlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunda kurulan hükümde; sanık hakkında hükmedilen hapis cezasından çevrilme adli para cezası taksitlendirilirken sanığın aleyhine ve infaz yetkisini kısıtlar şekilde para cezasının hükmün kesinleşmesinden itibaren taksite bağlanmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Ancak bu husus 1412 sayılı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

4. Sanık hakkında kurulan hükümlerde; "1412 sayılı Kanunun 326 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sahte banka veya kredi kartı üretmek suçundan cezanın 1 yıl 15 gün gün, kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 3.000,00 ve 500,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde sonuç cezalar olarak hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Ancak bu husus 1412 sayılı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi" mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık hakkında sahte banka veya kredi kartı üretme suçundan kurulan hükme ilişkin incelemede;

Gerekçe bölümünde 4 numaralı bentte açıklanan nedenle.

Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 8 nolu bendinde bulunan "Sanık hakkında daha önce Mahkememizin 13/01/2015 tarih 2014/43-2015/4 E-K sayılı kararı ile eyleminin "Özel Belgede Sahtecilik" suçu kapsamında kabul edilerek neticeten 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükme ilişkin aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmakla.

CMUK'nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hak doğrultusunda sanığın önceki kararda olduğu gibi neticeten 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine " sonuç cezanın mahkememizin 13.01.2015 tarihli ilamı ile hükmedilen 1 yıl 15 gün hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan kurulan hükme ilişkin incelemede;

Gerekçe bölümünde 3 ve 4 numaralı bendinde açıklanan nedenle.

Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 8 nolu bendinde bulunan "Sanık hakkında daha önce mahkememizin 13/01/2015 tarih 2014/43-2015/4 E-K sayılı kararı ile eyleminin basit dolandırıcılık suçu kapsamında kabul edilerek neticeten 3.000 TL ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükme ilişkin aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmakla.

CMUK'nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hak doğrultusunda sanığın önceki kararda olduğu gibi neticeten 3.000 TL ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine " sonuç cezanın mahkememizin 13.01.2015 tarihli ilamı ile hükmedilen 3.000,00 TL ve 500,00 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi ve hüküm fıkrasının 9 nolu bendinde bulunan '' kararın kesinleşme tarihinden itibaren'' ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,