Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/1823 K.2022/16975

Gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz süresinin geçmesinden doğan sonuçları ortadan kaldırmak üzere başvurulan eski hale getirme talebiyle ilgili olarak değerlendirme yapma ve karar verme yetkisinin CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'a ait bulunmasına rağmen yerel mahkemece bu istemle ilgili olarak verilen kararın hukuken geçersiz ve yok hükmünde bulunduğu belirlenip, 07.12.2021 tarihli ek kararın eski hale getirme talebinin reddine ilişkin bölümünün hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Her ne kadar tebliğ tarihinde kapalı ceza infaz kurumunda bulunan sanığa tebliğ edilen kararda ceza infaz kurumu müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek de kararın temyiz edilebileceğine dair bir ibare yer almamış ise de, temyiz süresinin başlangıcı ve başvuru merci açıkça gösterilen gerekçeli kararın usulüne uygun olarak 26.11.2011’de sanığa tebliğ edildiği, UYAP kayıtlarına göre inceleme konusu mahkumiyet hükmünün 2011-2015 yılları arasında infaz edildiği,