Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/1865 K.2024/4001

Salihli Cumhuriyet Başsavcılığının 15.11.2019 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, güveni kötüye kullanma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 155 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2020 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası.

5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükümlerin, 18.12.2020 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlendiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığı'nın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 01.04.2022 tarihli ve 2022/1244 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.05.2022 tarihli ve KYB-2022/51851 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.05.2022 tarihli ve KYB-2022/51851 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 27.09.2017 tarihli ve 2017/5805 Esas, 2017/10501 Karar sayılı ilâmında yer alan "Sanığın; katılana ait olup katılanın kardeşi şikayetçi Alaattin Biryan'ın rızasıyla verdiği kredi kartından, kendisi yararına, izinsiz olarak nakit para çekimi yaparak kartı geri vermek şeklinde gerçekleşen eyleminin, Türk Ceza Kanunu'nun 245/1 inci maddesinde tanımlanan “banka veya kredi kartının kötüye kullanılması” suçunu oluşturduğu kredi kartının kullanımından önceki fiilinin ayrıca bir suç oluşturmadığı gözetilmeden unsurları oluşmayan güveni kötüye kullanma suçundan da yazılı şekilde hüküm kurulması," şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, katılanın sanığa banka hesap kartını rızasıyla verdiği ve 500,00 Türk lirası çekerek kendisine getirmesini istediği ancak katılanın hesaptaki paranın tamamı olan 1.640,00 Türk lirasını çekip kendisine yarar sağlaması şeklinde gerçekleşen somut olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245/1 inci maddesinde düzenlenen banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu, banka kartının kullanımından önceki fiilinin ayrıca bir suç oluşturmadığı gözetilmeden, sanığın unsurları oluşmayan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1 inci maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçundan da mahkumiyetine karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Katılanın 12.06.2019 tarihinde kolluğa müracaatında, bir tavuk çiftliğinde bakıcı olarak çalıştığını, kendisi ile birlikte aynı işletmede çalışan hükümlüye yatan maaşını çekmesi için Ziraat Bankası kartını, içerisinde 1.640,00 TL olduğunu, sadece 640,00 TL'sini çekmesini söyleyerek verdiğini, aradan zaman geçmesine rağmen hükümlüye ulaşamadığını, hesabındaki 1.640,00 TL paranın hepsinin çekildiğini öğrendiğini belirterek şikayetçi olduğu, kartını hükümlüye verirken yanında bulunan kardeşi E.T.'nin de katılanın anlatımını doğruladığı, ancak hükümlünün savunmasında, katılanın kendisine borcunun olması nedeniyle kartını vererek alacağını almasını söylediğini ifade ettiği belirlenmiştir.

2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; hükümlünün, katılana ait olup rızası ile verdiği banka kartından, izin verilen miktar dışına çıkıp fazladan nakit para çekimi yaparak kendisine yarar sağlaması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinde tanımlanan banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu, kartın kullanımından önceki fiilinin ayrı bir suç oluşturmadığından hükümlü hakkında güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2020 tarihli ve 2019/692 Esas, 2020/395 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

"Sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmündeki cezanın kaldırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine,”

...