Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/1960 K.2024/1057

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şırnak Cumhuriyet Başsavcılığının 15.04.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası (a) bendi, altıncı fıkrası, 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası (f) bendi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Şırnak Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası (a) bendi, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fikrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fikrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

3. Şırnak Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2014 tarihli kararının sanık müdafii ve katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 10.01.2022 tarihli ve 2021/1995 Esas, 2022/13 Karar sayılı kararı ile "... olay günü sanığın, cinsel istismar eyleme dışında mağdurenin hürriyetinin kısıtlayan başkaca bir hareketin bulunmaması nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilerek bu suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi.." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Şırnak

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mağdur vekili sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin dosyadaki delillerle sabit olduğu ve hükmün usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin sebeplerle hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın yaşı küçük mağdurenin yanına giderek mağdureye karşı çocuğun basit nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği ve bu süreç içerisinde ayrıca mağdureyi hürriyetinden yoksun kıldığı iddiasına ilişkindir. 2. Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 10.01.2022 tarihli ve 2021/1995 Esas, 2022/13 Karar sayılı kararı ile sanığın söz konusu eyleminin çocuğun basit nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu ancak sanığın eyleminin çocuğun cinsel istismarı eylemi işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurenin iradesiyle hareket etme imkanını ortadan kaldırmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mağdur vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden. 1. Mağdurenin okulunun çevresinde oynadığı sırada sanığın mağdurenin yanına geldiği ve mağdurenin cinsel bölgelerine dokunmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlemiş olduğu olayda sanığın mağdurenin hareket kabiliyetini cinsel istismar fiilini işlediği sırada ve eylemle sınırlı süre ile sınırlı olarak ortadan kaldırdığı buna karşın olayda sanığın mağdurenin hareket kabiliyetini ortadan kaldıran başkaca bir eyleminin bulunmadığı anlaşılmakla kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetiden yoksun kılma suçunun yasal unsurlarının oluşturmadığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, mağdur vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şırnak