Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/2036 K.2023/1907

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.08.2014 tarihli iddianamesi ile tutuklu veya hükümlünün kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında tutuklu ve hükümlünün kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 05.05.2021 tarihli kararı ile, "Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma Üzerine; Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında tutuklu ve hükümlünün kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fkrası, 58 inci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2021 tarihli kararına sanığın itiraz etmesi üzerine Mahkemece genel hükümlere göre yargılama yapılarak 30.12.2021 tarihli karar ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, lehe hükümlerin uygulanmasına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Denizli Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan sanığın, 27.07.2014 tarihinde ayrıldığı özel izinden 01.08.2014 tarihinde dönmediği, iki günlük süre de geçmesine rağmen dönmeyerek firar ettiğine ilişkindir. 2. Görevlilerce düzenlenen 01.08.2014 tarihli tutanakta, Denizli Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan sanığın, ayrıldığı 5 günlük özel izinden 01.08.2014 tarihinde saat 16:00'da dönmesi gerekirken dönmediği belirtilmiştir. 3. Sanık ikrar içeren savunmada bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunan sanık hakkında yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi ve 51 inci maddesinde belirtilen lehe hükümlerin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Olaylar olgular bölümünde belirtilen hususlar ile tüm dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde, mahkemenin atılı suçun unsurlarının oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesi yollamasıyla 292 nci maddesinin birinci fıkrası" olduğunun belirtilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR