Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/2038 K.2023/6210

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 05.08.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesi birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanunu’un 154 üncü madde birinci fıkra, 62 inci madde 50 nci madde birinci fıkra (a) bendi, 52 nci madde ikinci fıkra, 4 üncü maddesi uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ile doğrudan verilen 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. ...

Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19.12.2019 tarihli ve 2018/1503 Esas, 2019/15362 Karar sayılı kararı ile "...Sanığın katılana ait araziye tecavüzünün bulunup bulunmadığı hususunda, suça konu taşınmazın tapu ve kadastro kayıtları getirtilip mahallinde teknik ve mahalli bilirkişi marifetiyle keşif yapıldıktan sonra, hakkı olmayan yere tecavüz suçunun sübut bulup bulmadığı hususu tartışılarak, sübutu halinde;

hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154/1. maddesi uyarınca hakkı olmayan yere tecavüz suçunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73. maddesi gereğince şikayete bağlı olması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. ve 254. maddeleri gereğince taraflar arasında uzlaşma girişiminde bulunulup sonucuna göre sanığın, hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre ;

Temel ceza belirlenirken hapis cezası asgari hadden uygulandığı halde, hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının ayrıca gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması, .." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 4 üncü maddesi uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ile doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi suça konu taşınmazın yarısının kendisine ait olduğuna mahkemenin bu hususu gözardı ettiğine, mağdur olduğuna, tanıklarının bulunduğuna kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna beraat etmesi gerektiğine vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın, tapusu katılana ait ... ilçesi ... kasabası ... mevkii 183 ada 21 parsel sayılı taşınmazın yarısını bir hakka dayanmadan kullanmak suretiyle işgal ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Hakkı olmayan yere tecavüz etme suçunun uzlaştırmaya tabi olması ve 05.03.2015 tarihli ilk derece mahkemesi kararının suçun sübutu halinde taraflar arasında uzlaşma girişiminde bulunulması gerekmesi nedeniyle bozulmasına karşın, katılan ...'un ölümü üzerine katılanın mirasçıları ile sanık arasında uzlaştırma girişiminde bulunulmadan hüküm kurulması nedeniyle ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararı hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR