Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/2071 K.2024/1864

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gölcük Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.05.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçlarından cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2.Gölcük Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.02.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçlarından cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

3.Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.09.2015 tarihli kararı ile davaların birleştirilmesine karar verilmiştir.

4.Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ve yağma suçundan beraat kararı verilmiştir.

5.Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2015 tarihli kararının katılan ve sanığın temyiz talebinde bulunmaları üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 28.03.2019 tarihli kararı ile ''...Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden yapılan incelemede; UYAP'tan alınan adli sicil kaydında hükümlülükleri bulunduğu anlaşılan sanık ... hakkında bu ilamların tetkiki ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6-7. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve yağma ve mala zarar verme suçları yönünden yapılan incelemede; dava konusu olaya ilişkin kamera kayıtlarının denetime olanak sağlayacak şekilde dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi...'' nedeniyle ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

6.Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ve yağma suçundan beraat kararı verilmiştir.

7.Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2019 tarihli kararın katılan ve sanık müdafinin temyiz talebinde bulunmaları üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 05.07.2021 tarihli kararı ile ''kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden yapılan incelemede; sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilirken haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının denetime olanak sağlayacak şekilde tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi ve nitelikli yağma suçu yönünden yapılan incelemede;

güvenlik kamera kayıtlarına göre sanık tarafından katılana uygulanan bir müessir fiil bulunmadığı dikkate alındığında eylemin hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraat hükmü kurulması...'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

8.Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 1000 TL adli para cezası ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılanın temyiz isteği; daha fazla ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2.Sanık müdafinin temyiz isteği; mahkumiyete yeter delil olmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; katılanın olay günü Fidan Danışmanlık isimli iş yerine dilekçe yazdırmak üzere elinde poşet ile gelmesinden kısa süre sonra, sanığın da bu iş yerine geldiği, taraflar arasında önceye dayalı alacak-borç ilşkisi nedeniyle anlaşmazlık bulunduğu; bu esnada katılanın sehpa üzerinde duran poşetinin sanık tarafından katılanın rızası dışında alınarak iş yeri dışına çıkartıldığı ve katılanın zorla araca bindirilerek hürriyetinin kısıtlandığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A.Bir Hukuki İlişkiye Dayanan Alacağı Tahsil Amacıyla Hırsızlık suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanık hakkında hükmolunan cezanın türü ve miktarı dikkate alındığında, hükmün kesin nitelikte olduğu, temyiz incelemesine tabi olmadığı anlaşılmakla, katılanın temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

B.Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

1.Tüm dava dosyası içeriği, tutanaklar, adli muayene raporu ve müşteki ile tanıkların istikrarlı anlatımları ile kamera kayıtları ile de tespit edildiği gibi sanığın, daha önce aralarında borç ilişkisinden dolayı husumetli olduğu katılanın koluna girip temyiz dışı sanık Bayram'ın sürdüğü araca zorla bindirerek cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun işlediği sabit olduğundan sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunamamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılanın ve sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

V. KARAR

A.Sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, katılanın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2021 tarihli 2021/237 Esas sayılı kararında katılan ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın ve sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,