KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2022/2185 E., 2023/8148 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Ekim 2023
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/1021 E., 2016/434 K.
- Suç
- Hakkı olmayan yere tecavüz etme
- Hüküm
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
424 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Dikili Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Dikili 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanığın Dikili ilçesi ... Mahallesinde yer alan tescil harici yer içerisinde kalan araziye 229,66 m/tül alan çevirme, 134,90 m2 üç katlı betonarme yapı, bir adet 11,83x7,71=91,21 m2 ebatlarında tek katlı yığma yapı, 4,54x3,78=17,17 m2 ebatlarında bir adet depo, 53,47+131,58+55,75=240,80 m2 ebatlarında üç adet hayvan barınağı yaparak tecavüzde ettiği iddiasına ilişkindir.
IV. GEREKÇE
A.Tebliğnameye Yönelik;
Sanığın, kaymakamlığın izni ve muhtarlığın kararı ile suça konu yerlerinin kullanımına sahip olduğu, resmi makamlara güvenerek kullanması nedeniyle sanığın suç kastı ile hareket ettiğinin düşünülemeyeceğinden mahallinde teknik bilirkişiler marifetiyle yeniden keşif yapılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesine yönelik Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir
B.Katılan Vekilinin Temyiz İstemine Yönelik;
1. Tüm dosya kapsamına göre, gelen muhtarlık cevabi yazısından 10.09.2013 tarih 1963/49 sayılı köy kararı ve 14.09.1963 tarihli kaymakamlık oluru ile muhtarlığa ihtiyaç sahiplerine bedel karşılığı yer verme yetkisi verildiği, keşifte dinlenen tanıkların beyanları ve bilirkişi raporuna göre, sanığın evinin bulunduğu yerde diğer köylülerinde tescil harici bırakılan yerlerde çok sayıda, birbirine yakın ve aynı tipte bahçeli köy evlerinin bulunduğunun tespit edildiği, sanığın, kaymakamlığın izni ve muhtarlığın kararı ile resmi makamlara güvenerek suça konu yeri bedel karşılığında alarak kullandığı anlaşıldığından suç işleme kastı olmayan sanık hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2022/2185, K. 2023/8148, 30 Ekim 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama