Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/2329 K.2022/12976

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Mağdur ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mağdur ... vekilinin 16/11/2021 tarihli karar duruşmasında sanıktan şikayetçi olmadığını belirtip usulüne uygun şekilde katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE;

2-)Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde ise;

... aracılığıyla yüzüne karşı hüküm tefhim edilen sanığa, kararın bulunduğu tutanağının bir örneğinin verilmemesi ve gerekçeli kararda kanun yolu bildirimine ilişkin CMK.nın 263. maddesine göre sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltılması nedeniyle sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozmadan önce verilen ve sanık tarafından temyiz edilen 23.10.2014 tarihli kararda; sanığın 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu hükmün 1412 sayılı CMUK.nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği ve bozma öncesi verilen kararda belirlenen bu cezadan fazla cezaya hükmedilemeyeceği gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılama sonucu sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,