Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/2339 K.2022/17515

Gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunun 19. maddesinde "Tebligatın yapıldığı tarihte kişinin cezaevinde hükümlü veya tutuklu olarak bulunması halinde tebligatın cezaevi müdür veya memuru aracılığıyla yapılması gerektiği." düzenlemesine yer verildiği cihetle; yokluğunda verilen hüküm sanığın bilinen son adresine tebliğ edilmiş ise de.

UYAP kayıtlarına göre gerekçeli kararın tebliğ edildiği tarihte sanığın cezaevinde olması ve müdafiine de gerekçeli kararın tebliğ edilmemesi nedenleriyle tebliğ işleminin usulsüz olduğu, ancak.

UYAP üzerinden yapılan incelemede, sanığın atılı suçtan tayin olunan cezanın infazına 24.12.2009 tarihinde başladığı, müdafii aracılığıyla 25.12.2009 tarihinde ve kendisi tarafından cezaevi aracılığıyla gönderdiği 16.02.2010 tarihli dilekçeler ile mahsup talebinde bulunduğu, ayrıca 02.03.2010, 27.03.2014, 04.04.2014, 11.07.2016 tarihli dilekçeler ile talebini yinelediği anlaşılmakla.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 32/1. maddesi uyarınca sanığın bu tarihlerde bir çok kez karara muttali olduğu, başka bir deyişle hakkındaki hükmü öğrenmiş olma şartının yerine gelmiş olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,