Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/2344 K.2023/7028

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 14.05.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında suç üstlenme suçundan dava açılmıştır.

2. Denizli 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında suç üstlenme suçundan 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar sonucu açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanarak Denizli 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2025 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 29.11.2021 tarihli kararı ile "..Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,.." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Denizli 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilmekle suç üstlenme suçundan 360,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. Denizli 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2022 tarihli kararına sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine Mahkemece 14.04.2022 tarihli kararla sanık hakkında atılı suçtan 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, kavga olayının anonsu üzerine olay yerinde olan araçtaki şahısların kimlik ve ehliyetinin kontrolü esnasında 125 promil alkollü olan temyiz dışı sanık ...'ın yanındaki diğer temyiz dışı sanıklara binin gidiyoruz diyerek alkollü şekilde araç kullanarak görevli polislerden kaçtığı, durumun anons edilmesi üzerine diğer ekiplerce yakalanan aracı sanık ...'in kullandığı ve bu haliyle temyiz dışı sanık ...'ın suçunu üstlendiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 270 inci maddesinde tanımlanan suç üstlenme suçunun oluşması için failin yetkili makamlara gerçeğe aykırı olarak suçu işlediğini veya suça katıldığını bildirmesi ve üstlenilen fiilin de suç oluşturması gerektiği, somut olayda ise;

temyiz dışı sanık ...'ın kendi sevk ve idaresindeki araçla alkollü vaziyette araç kullandığının tespitiyle, sanığın temyiz dışı sanık ...'ın yargılanmasını engellemek amacıyla aracı kendisinin kullandığını söyleyerek trafik güvenliğini tehlikeye düşürmek suçundan kendisinin alkollü olmaması nedeniyle üstlendiği fiilin kendisi yönünden suç oluşturmaması dikkate alındığında, eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan suçluyu kayırma suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR