Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/2622 K.2024/3866

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2013 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 125 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Büyükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2013 tarihli kararıyla sanıkların eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 35 inci maddesi, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi, 125 inci maddesi kapsamında kalma ihtimali bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

3. Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2013 tarihli kararı ile sanıklar hakkında yağma (tehdit) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları, sanıklar hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşürülmesi kararı verilmiştir.

4. Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2013 tarihli kararının müşteki Köksal tarafından temyizi üzerine Yargıtay (6). Ceza Dairesinin 02.02.2021 tarihli ve 2019/704 Esas ve 2021/1557 Karar sayılı kararı ile;

"... I) Katılanın, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına 14.07.2009 tarihinde sunduğu dilekçe ile sanık ... hakkında hakaret suçu nedeniyle şikayetçi olduğunu, aynı gün müştekinin kollukta ifadesinin alındığı, uzlaşma teklif edildiği uzlaşma teklif formu hazırlandığı, uzlaşmayı kabul etmediği, aynı olay ile ilgili olarak 24.4.2012 tarihinde Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına tekrar dilekçe verdiğinin anlaşılması karşısında şikayetin 6 aylık yasal süre içinde yapıldığı,

ancak yargılamaya devam edilerek delillerin bütün halinde değerlendirildikten sonra karar verilmesi gerekirken şikayetin süresinde yapılmadığından bahisle yazılı şekilde düşme kararı verilmesi, II) Katılan ... ile tanık ... ve müştekinin tanık olarak bildirdiği ancak Savcılıkça kollukta şüpheli olarak ifadesi alınan tanık ...’ın adreslerinin araştırılarak, ayrıca müştekinin şikayet dilekçesinde olay günü kendisini arayan ve iş teklifinde bulunarak görüşme için otele çağıran Nur Tanrıverdinin, müştekinin faks gönderdiği numara da göz önünde bulundurularak araştırılması,

müştekinin olay esnasında kendisini Şevket Turgut isimli şahsın aradığını ve bu şahsa, tuzağa düşürüldüğünü söylemesi üzerine Şevket Turgut isimli şahsın da polise haber verdiğini, kısa süre sonra polisin, alıkonuldukları otele geldiklerini belirtmesi karşısında, kolluğa bir ihbarın yapılıp yapılmadığının yapılmış ise yapan kişi ile olay tutanağını düzenleyen kolluk görevlilerinin araştırılarak tanık olarak dinlenmesi,

katılan ile sanıkların olay öncesinde ve olay günü görüştükleri şahısların tespiti için Telekominikasyon İletişim Başkanlığından arayan ve aranan kayıtlarının usulüne uygun olarak getirtilmesi ve katılan ... ile sanık ... arasında hukuki ilişki, alacak ve borç iddiaları hakkında Asliye Ticaret mahkemesinden dosya evrakları istenilmek suretiyle, tanıklar ile katılanın duruşmada olay ile ilgili ayrıntılı beyanları alınıp, sanıklar ile yüzleştirmeleri yapılıp, sanıkların eylemi gerçekleştiren şahıs veya şahıslardan biri olup olmadığı tespit edilip, beyanlar arasında aykırılık oluşması durumunda bunun da usülüne uygun giderilmesi sağlanıp,

sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayini gerektiği düşünülmeden eksik araştırma ile yetinilip duruşmaya devamla yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,.." kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma sonrası Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.02.2022 tarihli ve 2021/85 Esas, 2022/19 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında tehdit ve hakaret suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve aynı Kanun'un 67 ncı maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davalarının ayrı ayrı düşürülmesi kararı, sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un

109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği;

Sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlemediğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, suç işleme kastı olmadığına ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği;

Sanık hakkında nitelikli tehdit ve hakaret suçlarından beraat kararı verilmesi gerektiğine, soyut ifadeler dışında delil bulunmadığına, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna, müsnet suçu işlediğine dair her türlü kuşkudan uzak, somut, inandırıcı delil bulunmadığına, re'sen gözönünde bulundurulacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Davaya konu olay; sanık ...'in, hukuki bir alacağının tahsili amacıyla, diğer sanık ...'in yardımıyla, katılan ...'ı silahla tehdit ederek hürriyetini kısıtladıkları ve hakarette bulundukları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede, Sanıklara yüklenen suçun kanun maddelerinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve aynı 67 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca belirlenen zamanaşımı sürelerinin dolduğu gerekçesiyle verilen düşme kararlarında isabetsizlik olmadığından sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. B. Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede,

1. Dava dosyası içeriği, katılanın beyanları, olayın kolluğa intikal şekli, tanıkların anlatımları, sanıkların savunmaları, Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların, davaya konu eylemi gerçekleştirdiklerine ilişkin ilk derece mahkemesinin kabulünde isabetsizlik görülmediğinden sanık ... müdafiinin, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlemediğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, suç işleme kastı olmadığına, sanık ... müdafiinin,

sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna, müsnet suçu işlediğine dair her türlü kuşkudan uzak, somut, inandırıcı delil bulunmadığına yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığında yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR