Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/2735 K.2024/3433

Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2021 tarihli kararı ile hükümlü hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün istinaf edilmeksizin 09.09.2021 tarihinde kesinleşmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 25.04.2022 tarihli ve 2021/26101 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.06.2022 tarihli ve KYB-2022/69792 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.06.2022 tarihli ve KYB-2022/69792 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29/11/2019 tarihli ve 2019/28925 soruşturma, 2019/9126 esas, 2019/6865 sayılı iddianame ile açılan kamu davası üzerine Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/06/2021 tarihinde mahkumiyet kararı verilmiş ise de, sanık hakkındaki yargılamaya konu eylem hakkında daha önceden Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 26/11/2019 tarihli ve 2019/28292 soruşturma, 2019/8958 esas, 2019/6715 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama neticesinde, Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/2021 tarihli ve 2019/918 esas,

2021/257 sayılı kararı ile sanığın 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/851 Esas ve Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/918 Esas sayılı dosyalarında dava konusu olay, hükümlünün denetimli serbestlik tedbirine uymaması nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna iade kararının tebliğ edilmesine rağmen teslim olmayarak firar etmesine ilişkindir.

2. Her iki dosyada hükümlü hakkında mahkumiyet karar verilmiştir.

3.5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan yedinci fıkrası;

"...

(7) Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.

...”

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün aynı tarihli ve konulu eylemi nedeniyle, karar ve kesinleşme tarihleri daha sonra olan Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2021 tarihli ve 2019/851 Esas, 2021/ 346 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca açılan mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR