Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/2836 K.2023/2261

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır. 2. Osmaniye 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 19.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Osmaniye 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 19.01.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 30.03.2021 tarihli kararı ile (Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasa'nın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek "basit yargılama usulü" yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu) nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine; Osmaniye 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 16.07.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

5. Osmaniye 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 16.07.2021 tarihli kararına sanığın itiraz etmesi üzerine aynı Mahkeme'nin 23.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'nun 292 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; son çıkan infaz düzenlemelerinde lehine olan kısımların uygulanmasına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İncelemeye konu olay; hakkında denetimli serbestlik kararı verilen sanığın denetim planına uymamakta ısrar etmesi nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmesi, bu kararın sanığa tebliğ edilmesine rağmen iki gün içerisinde teslim olmaması, iddiasına ilişkindir. 2. Sanık denetim planı çerçevesinde seminere katılmadığını ikrar etmiştir .

IV. GEREKÇE

1. Osmaniye İnfaz Hakimliği'nin 06.10.2015 gün ve 2015/1758 Esas- 2015/1759 Karar sayılı kapalı ceza infaz kurumuna iade kararına ilişkin ilamın ve bu kararın sanığa tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçasının dosya içerisinde olmaması karşısında; infaz dosyasının aslı ya da onaylı sureti Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde getirtilip incelenerek gerekli tebligat ve ihtarın yapılıp yapılmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

a) 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulama yapılırken bu hükme yollama yapan 5275 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin A fıkrasının sekizinci bendinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması,

b) Sanık hakkında cezası daha ağır olan Osmaniye 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/700 Esas- 2015/716 Karar sayılı ilamı yerine, Osmaniye 5.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/573 Esas- 2014/141 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR