Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/2869 K.2023/2774

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 inci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

3. Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.03.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 28.04.2021 tarihli kararı ile (Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasa'nın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek "basit yargılama usulü" yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu) bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine; Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.06.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 inci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.06.2021 tarihli kararına sanığın itiraz etmesi üzerine aynı Mahkeme'nin 22.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin A fıkrasının sekizinci bendi delaletiyle, 5237 sayılı Kanun'nun 292 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep bildirmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İncelemeye konu olay; hakkında denetimli serbestlik kararı verilen sanığın denetim planına uymamakta ısrar etmesi nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmesi, bu kararın sanığa 17.09.2015 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen iki gün içerisinde teslim olmaması, iddiasına ilişkindir. 2. Sanık denetim planı çerçevesinde seminere katılmadığını ikrar etmiştir .

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan mahkumiyetin, hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34 üncü maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinde yapılan lehe değişiklik ile uzlaşmaya tabi hale getirilmiş ise de, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanık hakkında cezası daha ağır olan Kemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/111Esas, 2015/296 Karar sayılı ilamı yerine, Ödemiş 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/28 Esas, 2015/169 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Sanık hakkında verilen kapalı ceza infaz kurumuna iade kararının tebliğ edildiğine dair belge ve sanığın ikrarı karşısında sanığın bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle

uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

5. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, bozma kararından önce verilen 15.03.2016 tarihli kararda sanık hakkında "3.600,00 TL adli para cezası" kararı verildiği ve hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiği halde bozma kararı sonrası, 22.12.2021 tarihli hükümde sanığın “5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" karar verilmek suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasında yer alan kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (5) numaralı bentte açıklanan nedenle Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 22.12.2021 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında sonuç cezanın belirlendiği 4. paragraftan sonra gelmek üzere “1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle, cezasının 3.600,00 TL adli para cezası üzerinden infazına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,