Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/3132 K.2023/2536

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 2010/3677 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2010/160 Esas, 2010/673 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan aynı kanunun 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Sanığın tabi olduğu beş yıllık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinden bahisle, Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2020 tarih, 2020/121 Esas - 2020/51 Karar sayılı kararı ile hükümlerin aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

4. İlgili kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 20.10.2021 tarihli, 2020/2164 Esas, 2021/4972 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kabulü ile, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a), (c) bentleri uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; Sanığın eylemleri ve suç kastı ile hareket ettiği sabit olmasına rağmen beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemi için öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dönemdeki 2 yıllık durma süresi de belirtilen olağan zamanaşımı süresine eklendikten sonra, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olarak, sanığın mahkemece savunmasının alındığı 07.07.2010 tarihinden, sanığın kasten yeni bir suç işlemesi nedeni ile hakkında verilen mahkumiyet hükmünün açıklandığı 15.09.2020 tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 20.10.2021 tarihli, 2020/2164 Esas, 2021/4972 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 303 üçüncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,