Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/3198 K.2024/2412

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.09.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakaret, tehdit ve kasten yaralama suçlarından, 29.11.2014 tarihli iddianamesi ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Kütahya 5.Asliye Ceza Mahkemesince 02.12.2014 tarihinde davaları birleştirilmesine karar verilmiştir. 3.Kütahya 5.Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakaret ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizi, sanığın suç kastı bulunmadığına, müşteki beyanının alınmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Müşteki ...'nin aşamalardaki anlatımlarında eşinden ayrıldığı ve yeni bir ev tuttuğu, sanık ...'ın iddiasına göre bu evin ilk ay kirasını sanığın ödediği, olay tarihinden önce bu konuyla ilgili sanığın müştekiye hakaret içerikli mesajlar gönderdiği, olay tarihinde şüphelinin kullandığı ve temyiz dışı sanık ...'a ait olan belediye otobüsüyle müştekiyi konuşmak için alan sanık ve arkadaşının müştekiyi içinde başka kimse bulunmayan otobüsle Musalla mezarlığına götürdüğü, burada müştekinin cüzdanını karıştırdığı, müştekinin borcu olmadığını söyleyerek para vermek istemediği,

aralarında tartışma çıktığı, müştekinin bu sırada arkadaşı... tarafından telefonla arandığı, müştekinin arkadaşına kendisini dövdüklerini ve yerini söylediği, sanıkların müştekinin otobüsten inmesine izin vermedikleri, direnen müştekiyi ...'nın kollarından tuttuğu, sanığın ise yumrukladığı, müştekinin bayıldığı, müştekinin tarif ettiği yere gelen arkadaşı ...'nin müştekiyi önce su dökerek ayıltmaya çalıştığı ,müştekinin adli raporunda darp cebir izi bulunmadığının ifade edildiği, parasının ise alınmadığı, sanıkların müştekiyi alacak meselesi için konuşmak üzere çağırdıklarını, darp etmediklerini ifade ettikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

1.Sanık ...'ın mağdur ... için kiralanan evin ilk ay kirasını kendisinin ödediğini belirterek mağdure ...'yi görüşmeye çağırdığı, sanık ...'ın yanında dosya dışı sanık ... ile birlikte kendilerince çalıştırılan ve olay anında içinde başka yolcu bulunmayan otobüste mağdurenin anlatımlarına göre mağdureden para istediği, mağdurenin ise para vermek istemediği ve otobüsten inmek istediği, mağdurenin iddiasına göre sanıkların mağdureyi birlikte darp ettikleri olayda, sanıklara atılı suçun alacağın tahsili amacıyla yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına yönelik delillerin takdiri Ağır Ceza Mahkemesine ait bulunmakla görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

2. Mevcut kabule göre ise; mağdurun şikayeti, tanık N.'nin beyanı ve sanıkların tevilli ikrar içeren beyanları kapsamında, alacakları olduğundan bahisle olay günü yanlarına çağırdıkları müştekiyi çalıştırdıkları ve içinde yolcu bulunmayan otobüse alan sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'nın otobüsü tenha bir alanda park ettikleri, ayrılmak isteyen müştekiye izin vermedikleri ve ... kollarını tutarken...'ın da yumruklayarak darp ettiği, müştekinin arkadaşı olan ...'den telefonla yardım istediği,

tanık ...'nin olay yerine gelerek baygınlık geçiren müştekiyi hastaneye getirdiği olayda Türk Ceza Kanunu'nun 109/2 ve 109/3-b fıkralarında düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluştuğu ve olayda Türk Ceza Kanunu'nun 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik indiriminin uygulanma koşulları bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde Türk Ceza Kanunu'nun 109/1, 3-b ve Türk Ceza Kanunu'nun 29 uncu maddesi gereğince hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık hakkında Hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde

Sanığın eylemine uyan suç için, 5237 sayılı Kanun’un 125/1-2. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun’un 67. maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 25.02.2016 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Sanık hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Kütahya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. ve 326 ıncı maddeleri gereği, hüküm sanık müdafiince temyiz edildiğinden sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakları korunması suretiyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B. Sanık hakkında Hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Kütahya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,