Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/324 K.2022/4600

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- Gerekçeli karar başlığında ''14.08.2015'' olan suç tarihinin "29.10.2015" olarak gösterilmesi,

b- Temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Kanunun 97/1. maddesi delaletiyle TCK.nın 292/1. maddesi" olduğunun belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

c- Bozma öncesi yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 17.03.2016 tarihli ilk hükümde, sanık hakkında 2. kez tekerrür hükümleri uygulanmadığı halde, bozmadan sonra kurulan hükümde, kazanılmış hak gözetilmeden, sanık hakkında 2. kez mükerrir olduğu belirtilerek tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle CMUK.nın 326/son maddesine aykırılık oluşturulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karar başlığında yer alan "29.10.2015" suç tarihinin çıkartılarak yerine "14.08.2015" ibaresinin yazılması, hükmün 1. fıkrasında yer alan "...eylemine uyan..." ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanunun 97/1. maddesi delaletiyle" ibaresinin eklenmesi ve hükmün 7. fıkrasında yer alan ''ikinci kez'' ibaresinin hükümden çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.