Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/3636 K.2024/2102

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kemer Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.01.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Kemer 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2014 tarihli kararı ile sanığın beraatine karar verilmiştir.

3. Kararın katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 13.10.2021 tarihli ilamı ile, "...Oğlu olan mağduru, evde bulunan ve iş yerine ait emanet parayı alıp harcamasına kızan sanığın mağdurun ıslah olması amacıyla ormanlık alana götürerek bir ağaca bağladığı, yanından ayrılarak yakın bir yerde beklemekteyken kolluk kuvvetlerinin müdahalesiyle mağdurun serbest kaldığı olayda; sanığın eyleminin Türk Ceza Kanunu'nun 109/1, 3-e-f, 29 uncu maddeleri bağlamında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde beraatine karar verilmesi.." gerekçesiyle hukuka aykırı bulunarak bozma kararı verilmiştir.

4. Bozma üzerine yeniden yapılan yargılamada Kemer 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.03.2022 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi, suç kastı olmadığına, lehine hükümlerin uygulanmadığına, hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 232 nci maddesinin ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, Katılan vekilinin temyizi, sanığın üst sınırdan ve indirim uygulanmaksızın cezalandırılması gerektiğine, takdiri indirim uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, Cumhuriyet savcısının temyizi, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve müsadereye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanık ...'in eşinden boşandığı ve 13 yaşındaki oğlu Hüseyin'le birlikte yaşadığı, oğlunun sık sık evde bulunan parayı kendisinden habersiz aldığı, olay tarihinden yine 500,00 TL ve 10 Euro parayı alarak harcadığı, sanığın da bunun üzerine mağduru cezalandırmak için evine yakın ormanlık alana götürerek iple ağaca bağladığı ve yanından ayrıldığı, babasının kısa bir süre sonra geleceğini düşünerek babasına karşı koymayan mağdurun babasının gelmemesi üzerine akşam saat 21.20'de iplerini zorlayıp gevşettikten sonra cebinden çıkarttığı telefonla polisi aradığı, olay yerine gelen polisin önce yol tarafında sanığı gördüğü ve birlikte mağdurun ağaca bağlandığı yere giderek mağduru kurtardığı şeklinde gelişen bozma kararında da açıklanan oluşa ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Her ne kadar mahkemece bozma kararına uyularak ve bozma kararındaki kabule uygun şekilde sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109 maddesinin birinci, üçüncü fıkrasının (e) ve (f), 62 maddesinin birinci fıkarısı ve 53 üncü maddesi gereğince mahkumiyet kararı verilmiş ise de, sanığın eylemini mağdurun evde bulunan parayı sanıktan izinsiz olarak harcaması üzerine gerçekleştirdiği ve bu nedenle bozma kararında işaret edilen Türk Ceza Kanunu'nun 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmayarak sanık hakkında fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Adli emanete alınmış olan ve olayda kullanılan ipin Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR