Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/378 K.2022/11953

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kesinleşen 18.10.2017 tarihli karara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulduğu ve Dairemizin 12.02.2019 tarih, 2018/5796 Esas, 2019/1790 sayılı kararı ile hükmün müsadereye ilişkin kısmının çıkarılmasına, hükmün diğer yönlerinin aynen muhafazasına karar verildiği ve Mahkemece CMK'nın 309/4. maddesi uyarınca 223. maddede tanımlanan ve davanın esasını çözmeyen bir karara ilişkin bulunduğundan 24.10.2019 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yeniden karar verilmiştir. Sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediğinin ihbarı üzerine mahkemece 13.07.2021 tarihinde verilen kararla, hükmün açıklanmasına karar verilmiş ve bu karara karşı sanığın temyiz isteminde bulunduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305. ilâ 326. maddeleri uygulanır.