Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/3800 K.2024/2112

Başsavcılığının 23.10.2017 tarihli iddianamesi ile, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur. 2. Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2018 tarihli kararı ile, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir. 3. İlgili kararın katılan ... vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinafı üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesinin 21.07.2021 tarihli kararı ile, duruşmalı incelemede, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafinin temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına ve mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir. 2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği, cezanın az olduğuna ve sanık hakkında takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, 07.01.2003 doğumlu olup, 15 yaşını doldurmayan mağdure (katılan) ...'ı, okulundan ve yurdundan kaçtığı dönemde, arkadaşı olan ...'nın evinde cinsel ilişkiye girerek, rızası dahilinde ve cinsel amaçla alıkoyduğu iddiasına ilişkindir.

2. Görüşme raporunda, 13.10.2017 tarihinde okuduğu okuldan izinsiz ayrılan ve 17.10.2017 tarihinde okula dönüş yapan mağdure ile görüşmede, 4 gündür parklarda uyuduğunu ve gezdiğini, bu süreçte başına kötü birşey gelmediğini söylediği, 18.10.2017 tarihinde ise görüşmek istediğini bildiren mağdurun, arkadaşı Ahmet Bütün'den kendisine yer ayarlamasını istediğini, Bilal'in de Salı gününe kadar ailesine ait evde kalmasına izin verdiğini, Bilal ile cinsel ilişkiye girdiklerini, salı günü de Bilal'in "yurduna dön" diyerek kendisini dolmuşa bindirdiğini beyan ettiği bildirilmiştir.

3. Mağdureye ait 18.10.2017 tarihli raporda, fiziksel muayenede herhangi bir darp-cebir izi bulunmadığı, anal muayenede, bir adet aktif fissür bulunduğu, perianal ödem, gözlük tarzı ekimoz olmadığı mütalaa edilmiştir. 4. Mağdurenin, 07.01.2003 tarihinde doğduğuna dair Sağlık Ocağı Tabipliği yazı bildirimi ve doğum tutanağı, dosya arasına alınmıştır.

5. Sanık savunmasında, mağdurenin reşit olduğunun kendisine söylendiğini, ailesinin evinde iki gün kaldıktan sonra, arkadaşı Bayram'ın evine gidip bir gece kaldıklarını, orada iken mağdurenin yaşını 14 olarak söylemesi nedeni ile minibüse bindirip gönderdiğini beyan etmiştir. A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü. Sanığın eylemi sabit görülmeyerek atılı suçtan beraatine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli bulunmamış ve duruşmalı incelemede, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mağdure, ilk gün sanığın ailesinin evinde kaldığını, 14.10.2017 tarihinde sanığın kendisini tanık Bayram'ın evine götürdüğünü, 15.10.2017 tarihinde, sanığın kendisine cinsel ilişki teklif ettiğini, "başka kızları çağırırım " demesi üzerine kabul ettiğini, anal yoldan ilişki yaşadıktan sonra, kendisini banyo yaptırdığını, 17.10.2017 tarihine kadar tanık Bayram'ın evinde kaldığını, ona arkadaşlık teklif ettiğini, Bayram'ın da kabul ettiğini, ancak kendisine zarar vermediğini, ilişki öncesi sanığa yaşının 14 olduğunu söylediğini beyan etmiştir.

2. Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler, mağdur anlatımı ve bu anlatımla uyumlu tanık Bayram ifadesi ve sanık savunması ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın, 15 yaşını doldurmamış mağdureyi rızası doğrultusunda, cinsel amaçla alıkoyduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 nci maddesinin uygulanması konusunda hakime takdir yetkisi verilmiş olması ve cezanın tayini sırasında dikkate alınan sebeplerin kararda detaylı olarak açıklanmış olması gözetilerek,

isabetsizlik görülmemiş, sanık müdafinin sübuta, katılan Bakanlık vekilinin, cezanın az olduğuna ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesinin 21.07.2021 tarihli kararında sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli