Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/3871 K.2023/9156

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 04.06.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır 2. Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2015 tarihli kararının sanık ve katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.03.2020 tarihli ve 2019/25664 Esas, 2020/10974 Karar sayılı kararı ile "...Oluşa, dosya kapsamına, müşteki beyanı ve sanığın temyiz dilekçesi içeriğine göre; sanığın suça konu taşınmazın tahliyesi amacıyla katılana yönelik Manavgat 2. İcra Müdürlüğünün 2013/2560 sayılı dosyasında icra takibi başlattığı anlaşılmakla, icra takip dosyası aslı getirtilip incelenerek suça konu yerin suç tarihi veya öncesinde tahliye edilip edilmediği araştırılarak,

sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 290. maddesi kapsamında olup olmadığı kesin biçimde saptanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunan sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi.." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü, 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, kararın hukuka aykırı olduğuna, devam eden dava ve icra takiplerinin değerlendirilmemesinin hatalı olduğuna, müdahalenin meni davası sonrası verilen kararın icra kanalıyla infazının gerçekleştirilebileceğine, nitekim verilen kararın icra takip işleminin yapıldığına, ancak taşınmazın hukuken ve fiilen tahliye edilmediğine katılanın ecrimisil davası da açtığına, sanığın suça konu taşınmazı açık artırma usulü satışı sonrası hazineden satın aldığına, satın aldıktan sonra üzerinde sera kurduğuna, sanığın suç kastının bulunmadığına, kararın hakkaniyete aykırı olduğuna,

sanığın dava konusu taşınmaz üzerindeki zilyetliğine ve tapu kaydının kendi adına olmasına dayanarak taşınmaz üzerinde faaliyetlerini sürdürdüğüne, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın, katılanın Manavgat ilçesi ... köyü 925 ve 926 parsel sayılı taşınmazlarını işgal ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın herhangi bir hakka dayanmadan katılanın hissedarı olduğu suça konu ... köyü 926 ve 925 parsel numaralı taşınmazlara sera yaparak işgalde bulunduğu, uyarı ve ikazlara rağmen tecavüzünü kaldırmadığı tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşıldığından ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR